లీడర్ – ఫాలోయర్

మనకు ఆశలు ఉంటాయి.. చాలా చాలా కలలుంటాయి.. కొన్ని ఆదర్శవంతమైన భావజాలాలు ఉంటాయి.. ఇవన్నీ ప్రాక్టికల్‌గా ఫాలో అవడానికి మనకు పర్మిట్ అవదు. సో మనకు ఓ రిప్రజెంటేటివ్ కోసం నిరంతరం అన్వేషిస్తుంటాం.

అలా ఓ లీడరో, మనం అభిమానించే వ్యక్తో, హీరోనో, రాజకీయ నాయకుడో, ఫ్రెండో ఎవరో ఒకరు కన్పిస్తారు. సో గుడ్డిగా అభిమానించడం మొదలెడతాం. ఎంతలా అంటే మన తెలివితేటల్ని కూడా పక్కనపెట్టేసి గుడ్డిగా వ్యక్తిపూజలో తరించిపోయేలా! పిచ్చి పీక్‌కి చేరి ఆ మనిషి పేరుకి ఓ ఇజం అనే తోక తగిలించి “ఇజా”లూ డిఫైన్ చేసేస్తాం.

ఇక్కడ మన బద్ధకం నుండి.. సొసైటీలో ఏదో రాత్రికిరాత్రి మార్పు వచ్చేయాలన్న మన అజ్ఞానం నుండి లీడర్లు పుట్టుకొస్తారు. ఒకర్ని గుడ్డిగా ఫాలో అవడం ఎప్పుడూ నీ అస్థిత్వాన్ని చంపేస్తుంది, నీకంటూ స్వంత ఆలోచనలు లేకుండా చేస్తుంది.

సినిమా హీరోల మానరిజాలూ, పంచ్ డైలాగులూ అంతే హాని చేకూరుస్తాయి. ఏ అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్‌కో, డైరెక్టర్‌కో, ప్రొడక్షన్‌ టీమ్‌లోని ఎవడికో ఓ మానరిజం ఉంటుంది. దాన్ని సినిమాలో పెట్టేస్తారు.. దాన్ని మాస్‌గా ఫాలో అయిపోయి ఏదో ఘనకార్యం చేసినట్లు మనం ఫీలవుతాం. ఇక్కడ ఏదీ తప్పు అని నేను చెప్పట్లేదు. కానీ నీకంటూ ఓ స్వంత స్టైల్, నడవడిక క్రియేట్ చేసుకోగల దక్షత ఉండీ నువ్వు కొన్ని కోట్ల మంది లాంటే ఓ హీరో మానరిజం, పంచ్ డైలాగులు మాట్లాడేస్తూ అది గొప్పగా ఫీలవుతున్నావంటే ఫూలిష్‌గా అన్పించట్లేదూ?

రకరకాల ఫీల్డుల నుండి హీరోల్ని మన మనసులో పుట్టించుకుంటాం.. కొన్నాళ్లు ఆరాధిస్తాం. ఆ తర్వాత కొన్నాళ్లకి వాళ్ల మీద, వాళ్లకు మనం ఇచ్చే వేల్యూ మీద సందేహం వస్తుంది. ఇది నేచురల్ ప్రాసెస్. ప్రపంచాన్ని శాసించిన అతి గొప్ప లీడర్లు కూడా చాలామంది చేత సందేహించబడుతూనే ఉంటారు, క్వశ్చన్ చెయ్యబడుతూనే ఉంటారు. ఎందుకంటే మనం ఒకర్ని లీడర్‌గా ఎంచుకునేటప్పుడు వాళ్లని ఏదో ఉద్ధరిస్తున్నాం అనుకుంటాం. ఉత్త పుణ్యానికి వాళ్లకి బ్రహ్మరధం పడుతున్నామనుకుంటాం. సో వాళ్ల గురించి మన అంచనాలు 1% తారుమారైనా అంతే వేగంగా రివర్స్ అవుతాం. మన ఇగోలు హర్ట్ అవుతాయి.

ఇక్కడ నేను స్పష్టంగా చెప్పదలుచుకున్నది ఇంకొకర్ని గుడ్డిగా ఫాలో అవడం కన్నా నీ స్వంత ఆలోచనని కల్టివేట్ చేసుకోవడం చాలా చాలా అవసరం. స్వంత ఆలోచన కోల్పోయిన ప్రతీ ఒక్కడూ పూర్తిగా విచక్షణ కోల్పోతాడు. తను నమ్మిన వ్యక్తుల కోసం గుడ్డిగా ప్రాణాలకు తెగించడానికైనా సిద్ధపడతాడు.. లేదా నమ్మకం వమ్ము అయితే పూర్తిగా తిరగబడి రాక్షసుడిలా అయినా మారతాడు. ఈ రెండు extremes కాదు మెచ్యూర్డ్ పీపుల్‌కి ఉండాల్సింది. మనకంటూ స్వంత ఆలోచన. ఎవరి అధికారానికీ లోబడని స్వంత వ్యక్తిత్వం!!

– నల్లమోతు శ్రీధర్

థింకింగ్ patterns

మన రియాక్షన్లు, మన ఇంట్రెస్టులు ఖచ్చితంగా ఒక pattern ప్రకారమే ఉంటాయి. రాజకీయాల గురించి వచ్చినప్పుడు ఫస్ట్ ప్రాంతీయ, కుల రాజకీయాలూ, ఆ తర్వాత నేషనల్, ఇంటర్నేషనల్.. సినిమాలకే వస్తే చిరు, బాలయ్య ఫ్యామిలీలూ… అలాగే ఓపీనియన్స్ పరంగా చూస్తే ఒకరు ఒక మాట అంటే మనం ఏమీ తక్కువ తీసిపోలేదు అని రుజువు చేసుకోవడానికి మనం మరో రకంగా స్పందించడమూ ఇలా మన సైకాలజీ మొత్తం ఓ predefined pattern. ఈ బిహేవియరల్ patternలు మనల్ని ఇంతగా ఇన్‌ఫ్లుయెన్స్ చెయ్యడానికి ప్రధానమైన కారణం మనకున్న అనవసరమైన నాలెడ్జ్.

నాలెడ్జ్ అంటే బుక్కిష్ నాలెడ్జ్‌నీ, రకరకాల సోర్సెస్ నుండి బ్రెయిన్‌లోకి చేరే ఇన్ఫర్మేషన్‌నీ, పుట్టినప్పటి నుండి ఇప్పటివరకూ జరిగిన లైఫ్‌లోని అనుభవాలనూ పోగేసుకోవడం కాదు.. అలాంటి నాలెడ్జ్ ఒక actionకి తాను మెదడులోకి బలంగా నమ్మిన మరో రియాక్షన్‌ని మాత్రమే ఫలితంగా అందజేస్తుంది.

కొన్ని examples చూద్దాం..

———————

మొగుడికి కోపం వస్తుంది.. పెళ్లాంపై అరుస్తాడు.. పెళ్లాం తిరిగి ఏదో ఒక మాట అంటుంది… మొగుడి ఇగో దారుణంగా దెబ్బతింటుంది. అసలు లైఫ్‌లో ఎప్పుడూ అనుకోని మాటలు కూడా అనేసుకుంటారు. ఇక్కడ మొగుడికి కోపం రావడం ఓ action అయితే ఆ తర్వాత జరిగినవన్నీ ఛెయిన్ సిస్టమ్‌లా ఒకదాని రియాక్షన్‌గా మరొకటి జరిగిపోయాయి. ఇక్కడ నిశితంగా చూస్తే ఓ స్పష్టమైన pattern దాగి ఉంటుంది.

తెలంగాణ CM, ఆంధ్రా CM ఏదో ఒకర్నొకరు తిట్టుకుంటారు.. జనరల్‌గా చూస్తే, లైట్‌గా తీసుకుంటే అది అతి సాధారణ ఇష్యూ. కానీ అది విన్న వెంటనే మనకు గతంలో ప్రజల మధ్య రేగిన విద్వేషాలూ, ఉద్వేగాలూ అన్నీ బ్రెయిన్ archivesలోంచి తొలుచుకుని వస్తాయి. అది పెద్ద విషయం కాకపోయినా మన ప్రాంతం మన నరనరాల్లోకీ పూనుతుంది. ఆవేశపడిపోతాం. ఇక్కడ కూడా ఓ pattern ఉంది. జరిగేది ఓ చిన్న సంఘటన. కానీ దానికి మనం స్పందించే విధానం బ్రెయిన్ నుండి అరికాలి వరకూ నరనరాల్లోకీ గతం తాలూకు జ్ఞాపకాల నుండి ఓ సీక్వెన్స్‌లో patternగా పాకిపోతుంది.

ఎప్పుడో వర్షాకాలం.. బయట తడిస్తే విపరీతంగా జలుబు చేసి జ్వరం వచ్చింది.. నెలరోజులు సెట్ కాలేదు. అది జ్ఞాపకంగా మిగిలి ఉండిపోతుంది. ఆ జ్ఞాపకం మళ్లీ మళ్లీ వర్షం పడినప్పుడల్లా గుర్తొస్తూనే ఉంటుంది. చినుకు తలమీద పడితే ఎక్కడ మంచాన పడతామో అన్న భయం తన్నుకొస్తుంది.

——————

పైన చెప్పినవి అతి సింపుల్‌గా ఉన్న చిన్న examples మాత్రమే. ఇలాంటివి కొన్ని వందలు ప్రతీ క్షణం మనం బ్రెయిన్‌లోని రిజిస్ట్రీ నుండి వెలికితీసి రియాక్ట్ అవుతుంటాం.

ఇక్కడ మనం ఎలా రియాక్ట్ అవుతామన్న దానికి ప్రధానమైన ప్రాతిపదిక… మన గతపు చేదు, ఆనందపు జ్ఞాపకాలూ, Facebookల ద్వారా, పేపర్ల ద్వారా పుస్తకాల ద్వారా నాలెడ్జ్ పేరిట బ్రెయిన్‌లోకి తోసేసే చెత్త.

ఇదంతా కలిసి మనం ఒకలాగే రియాక్ట్ అయ్యేలా ప్రేరేపిస్తుంది. గత ఒకటి రెండు రోజులుగా ఒకరిద్దరు మిత్రులు అడిగారు.. తెలుగు రాష్ట్రాల్లో జరుగుతున్న దానిమీద మీ స్పందన ఏంటి అని! అసలా విషయం పట్టించుకుంటేనే కదా ఏమైనా స్పందన వచ్చేది? మన రియాక్షన్లని ఇన్‌ఫ్లుయెన్స్ చేసే ఇలాంటి విషయాల గురించి ఎంత లీస్ట్ పట్టించుకుంటే అంత బెటర్.

అతి ముఖ్యంగా నేను చెప్పదలుచుకున్నది థింకింగ్ patterns ఇనుప తీగల్లాంటివి. ప్రతీ విషయాన్నీ ప్రతీ క్షణమూ భిన్నంగా ఆలోచించవచ్చు. అలా భిన్నంగా ఆలోచిస్తూ పోతే మన లైఫే మారిపోతుంది. మన ఆలోచనలు కొత్తగా తయారవుతాయి, జీవితంలో కొత్త ఉత్సాహం వస్తుంది.. అనవసరమైన వాటికి రియాక్ట్ అవడం మానేస్తాం. ఎవరు మన పట్ల ఎలా ప్రవర్తించినా అవతలి వారి మెంటల్ స్టేట్‌పై క్లారిటీ వస్తుంది.

సో మీకున్న నాలెడ్జ్ మొత్తాన్నీ పక్కన పడేయండి.. ఈ క్షణం మీ కళ్ల ముందు ఉంటే ఈ క్షణం గురించి ఇప్పటికిప్పుడు ఫ్రెష్‌గా ఆలోచించండి. ఫ్రెష్‌గా నిర్ణయం తీసుకోండి… గత అనుభవాలను బట్టో… సొసైటీలో అందరూ రియాక్ట్ అవుతున్న దాన్ని బట్టో.. ఇంకో మూసలోనో ఆలోచించేసి మీ జీవితాన్ని ఇరికించేసుకోకండి.

– నల్లమోతు శ్రీధర్

మౌనం..

చెవులు రిక్కించి వినడమూ… కావాలని ఒక వ్యక్తి మాట్లాడే దాని మీదే మైండ్‌నంతా ఫోకస్ చేసి వినడమూ.. ఎదుటి వ్యక్తి ఇగోని శాటిస్‌ఫై చెయ్యడానికి ఇష్టం లేకపోయినా వింటున్నట్లు నటించడమూ ఇవన్నీ బ్రెయిన్‌ని చాలా strain చేస్తాయి. అస్సలు ఎలాంటి ప్రయత్నం చెయ్యకపోతే చాలు.. ప్రశాంతంగా ఉంటే చాలు మీరు కోరుకున్నవే కాదు.. మీరు concentrate చెయ్యడం ద్వారా వినలేని తక్కువ ఫ్రీక్వెన్సీ శబ్ధాలు కూడా విన్పిస్తాయి. ప్రతీ క్షణం మనస్సుని ప్రశాంతంగా ఉంచుకుంటే చాలు!

ఎంత ఎక్కువ వినగలిగితే.. ఎంత ప్రశాంతంగా వినగలిగిన పరిపక్వత ఉంటే అంత ఎక్కువ నిశ్శబ్ధాన్ని ఇష్టపడతాం.. ఎగిరెగిరి పడడం కన్నా… హడావుడి చేసి అస్థిత్వాన్ని నిలబెట్టుకోవాలని తపన పడడం కన్నా సైలెన్స్‌లోనే జీవితం చాలా అర్థమవుతుంది. అలాగే బయటి ప్రపంచంలో జరిగే హాహాకారాలూ, జనాల భయాలూ, పిరికితనాలూ, బలహీనతలూ మన నిశ్శబ్ధాన్ని ఛేధించుకుని రాలేవు. మన ప్రశాంతతని ఏమాత్రం కదిలించలేవు.

మాట్లాడడం కన్నా మౌనమే చాలా శక్తివంతమైనది. ఏదో మాట్లాడాలనుకుని మాట్లాడడం చేతకాక మౌనంగా ఉండడం కాదు మౌనమంటే…! అన్నీ అర్థమయీ, అన్నిటి పట్లా అవగాహన కలిగి ఉండీ… కళ్ల ముందు జరిగేదంతా ప్రేక్షకుల్లా చూస్తూ అంతకన్నా ఎక్కువ ఫ్రీక్వెన్సీని మనస్సులో కలిగి ఉండి మౌనం దాల్చడం అత్యంత శక్తివంతమైనది. అలాంటి మౌనాన్ని అలవాటు చేసుకుందాం.

– నల్లమోతు శ్రీధర్

మనుషులూ, కోరికా, ఫలితమూ!

Strong Desire అనేది ఎప్పుడూ పట్టలేనంత ఆనందాన్నో, తట్టుకోలేనంత దుఃఖాన్నో ఫలితంగా ఇస్తుంది. End Result ఆనందమైతే ఆ ఆనందం మరో దుఃఖానికి దారితీయడమూ.. దుఃఖం మరో ఆనందంలో మర్చిపోబడడమూ చాలా కామన్.

మన desires ఎక్కువ మనుషులతోనో, వస్తువులతోనో ముడిపడి ఉంటాయి. మెటీరియల్స్ ఇచ్చే సంతోషం మనుషులతో వచ్చే దానితో పోలిస్తే చాలా తక్కువ timeframe కలిగి ఉంటుంది. అందుకే ఏదైనా వస్తువు కొన్నా అది నలుగురితోనూ పంచుకుంటే వచ్చే ఆనందాన్నే ఆస్వాదిస్తుంటారు తప్పించి వస్తువు వల్ల పెద్దగా ఆనందం రాదు.

ఇక్కడ మనుషులు మన బలం, మన బలహీనతా కూడా! జీవితాంతం మనుషుల్లో ఓ ప్రత్యేకమైన గుర్తింపు కోసం మనం పడే తపనే మనం సృష్టించుకునే “నరకం” ఈ భూమ్మీద! యెస్.. మనుషుల కోసం మనం రకరకాల వేషాలు వేస్తాం.. మనల్ని మనం మర్చిపోయి, మన సహజస్వభావాన్ని పక్కన పెట్టి.. మన ఇష్టాఇష్టాలను, అభిప్రాయాలనూ.. ఆలోచనలను.. భావోద్వేగాలనూ అన్నింటినీ పక్కనపెట్టి చుట్టూ ఉన్న మనుషులకు ఎలా నచ్చుతుందో అలా మేకప్ వేసుకుంటాం.

People tries to influence us alot. “నువ్వు ఇలాగే ఉండాలి” అనే వాడు ఒకడు.. “నువ్వు ఫలానా మనుషుల్ని మాత్రమే ఎంటర్‌టైన్ చెయ్యాలి…” అని పరిధులు గీచేవాడు ఒకడు.. “ఇలా మాత్రమే ఆలోచించాలి..” అని బ్రెయిన్‌లోకి చొచ్చుకువచ్చి ఆలోచనల్నీ తన వైపు మళ్లించుకునే వాడు ఒకడు. ఇలా ఏకంగా మన అస్థిత్వమే, మన సహజత్వమే పోగొట్టుకుని ఏం కావాలో, ఎలా బ్రతకాలో, అసలు మన గమ్యమేమిటో తెలీక గుడ్డిగా రోజులు గడిపేసే లైఫ్‌లు మనవి!

అయిపోయిందేదో అయిపోయింది… ఇకనైనా లైఫ్‌ని మీ కంట్రోల్‌లోకి తీసుకోండి.. ఎవడి మెచ్చుకోళ్లూ, acceptanceలూ మనకు అవసరం లేదు. ఎవడో ఆవేశంగా తిడుతున్నాడు.. ఇంకెవడో విషాన్ని కక్కుతున్నాడు.. మరెవడో ఓర్వలేక చులకనగా మాట్లాడుతున్నాడు…. మరొకడెవడో అజ్ఞానంతో కళ్లు మూసుకుపోయి మూర్ఖంగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు… వీటన్నింటికీ ఒక్కటే సమాధానం ప్రశాంతమైన ఫేస్.. చెరగని చిరునవ్వు!

యెస్.. హాయిగా నవ్వండి.. ఎవడి నెగిటివ్ ఎమోషన్లని వాడికే ఆ నవ్వుతో రిటర్న్ reflect చెయ్యండి. అది తట్టుకోలేక నెగిటివిటీ కుమ్మరించడం ఆపేస్తారు.

నిజమే మనం మనుషులం.. రుషులం కాదు.. కోపాలొస్తాయి.. మనసు గాయపడుతుంది… కానీ ఎంతసేపు అలా? రోజులు రోజులు కుంగిపోతూ, ఆవేశపడుతూ, డిజప్పాయింట్ అవుతూ కూర్చోవాలా? ఎంత గొప్ప బాధనైనా అరగంటలోనో, మహా అయితే గంటలోనో మర్చిపోయి వేరే పనిలో పడిపోయే నైజం అలవర్చుకోండి. జీవితం హాపీగా ఉంటుంది.

అలాగే ఎప్పుడూ నీ desire మనుషులను సంపాదించుకోవడమూ.. వాళ్లని కాపాడుకోవడమూపై ఫోకస్ అయి ఉండకూడదు. మనం చేసే పనుల్ని, మన ఆలోచనల్ని చూసి మనుషులు వస్తారు, అవే పనుల్ని చూసి కంటిన్యూ అవుతారు.. అవి అర్థం కాని వారు వెళ్లిపోతారు తప్పించి.. అన్ని పనులూ ఆపేసి మనుషులను సంపాదించుకోవడం కోసం నీ సహజత్వాన్ని మార్చుకోకు. ఇంకా సాధ్యపడితే ఎంతమంది మనుషులు ఉన్నా.. అసలు ఒక్కరు కూడా లేకపోయినా.. నీలో నువ్వు అంతర్ముఖుడివై సంతోషంగా ఉండడం అలవర్చుకో! అదెంత గొప్ప మానసిక స్థితో ఈ మనుషుల్లో ఆనందాన్ని వెదుక్కునేటంత కాలం అర్థం కాదు. నీకు నువ్వు రుషివైతే తెలుస్తుంది ఈ మనుషుల వల్ల మనల్ని మనం ఎలా కోల్పోతున్నామో!

– నల్లమోతు శ్రీధర్

జ్ఞానం..

జ్ఞానమట.. పరిపక్వతట.. జీవన్ముక్తట…

అష్ణావక్రపు ఆలోచనలతో నిర్జీవమైన దేహంలోంచి వెలుగుని కళ్లల్లోకి ఉబికి తెచ్చుకుని ఒక్క క్షణం జ్ఞానినైపోయినట్లు భ్రమించాను.. ఎంత హాయిగా ఉందీ.. నేను జ్ఞానినే, ఆ వెలుగుని చూసి ఈ ప్రపంచం ఒప్పుకుని తీరాలి… నా ఆత్మలో జ్ఞానం ప్రతిష్టించబడకపోయినా.. శూన్యంగానే వెక్కిరిస్తున్నా!

ఎదుటి వ్యక్తి అజ్ఞానం ముందు గెలుపు సాధిస్తే నాకు అది జ్ఞానంగానే కన్పిస్తోంది.. నాపై నాకు గెలుపు కదా… నిజమైన జ్ఞానానికి కావలసింది?

ఈ లౌకిక ప్రపంచంలో పరపతి పొందడానికి వాడాల్సిన విద్యలన్నీ అయిపోయాయి… ఇప్పుడు అంతీంద్రియ శక్తులూ, తల వెనుక భ్రమణం చేసే జ్ఞానచక్రాలే మిగిలాయి.. వాటినీ ఊహల్లోనో, మాటల్లోనో స్వంతం చేసుకుంటే పోలా.. ఎటూ భక్తి పుస్తకాలు జ్ఞానసాగరమధనం చేస్తూ బోధపరుస్తూనే ఉన్నాయి కదా… అవేంటో తెలీకపోయినా వాటి సారాన్ని అర్థం చేసుకుని మనల్ని ఆ జ్ఞానుల కోవలోకి చేర్చేసుకుంటే ఎంత గొప్పదనం ఆపాదించబడుతుందో కదా…

సత్యం హృదయాన్ని కాల్చేస్తుంది.. నువ్వేంటో నీకు ప్రస్ఫుటంగా గోచరింపజేస్తుంది. నీ జ్ఞానతృష్ణ ఆ జ్ఞానం మూలంగా ఏర్పడే ప్రత్యేకమైన ట్రీట్‌మెంట్ కోసమే అయితే అజ్ఞానిగానే మిగిలిపో.. నువ్వు జ్ఞానివి కావలసిన అవసరం ప్రపంచానికి ఏమాత్రం లేదు.. నీ బ్రతుకు పరమార్థం నీకు ఎరుకపడడానికే ఏ జ్ఞానమైనా!!

ప్రేమ… అతి చులకనైపోయిన పదం.. విపరీతంగా వాడబడేయడంచే!

మేధావీ అంతే.. ఇప్పుడు మేధావులు కానిదెవ్వరు?

రేపు జ్ఞానులూ అంతే.. జ్ఞానం టెర్మినాలజీ బైహాట్ చేసేస్తున్నాం కదా… విచ్చలవిడిగా వాడేసి జ్ఞానుల కోవలోకి చేరిపోవడమే! జ్ఞానుల సంఘాలూ వెలుస్తాయేమో!

జ్ఞానమంటే ప్రయత్నించి దక్కించుకునే వస్తువు కాదు.. పంచేంద్రియాలచే నిరంతరం హృదయంలో జరిగే సంఘర్షణ స్థిమితపడి జీవితంలో ఏ దశలోనో దానంతట అదే హృదయంలో ప్రజ్వలించేది!!

జ్ఞానం మాటల్లో ప్రకటించుకోలేనిది.. ఆత్మకే తెలుస్తుంది దాని సాంద్రత.

అందుకే నకిలీ జ్ఞానివిగా చలామణి అవ్వాలని ప్రయత్నించకు… అలా ప్రయత్నించినంత కాలం అజ్ఞానిగానే మిగిలిపోతావు.. తనకి ప్రపంచం ఇచ్చే గౌరవానికి నకిలీ జ్ఞాని విర్రవీగుతాడు.. నిజమైన జ్ఞానికి ఎలాంటి గౌరవం దక్కినా ఆ జ్ఞానం ముందు ఆ గౌరవం ఎలాంటి చిత్తచాంచల్యాలనూ కలిగించలేదు.

ప్రాప్తం ఉంటే, హృదయంలో స్వచ్ఛంగా ఉంటే నువ్వు ప్రయత్నం చేయాల్సిన పనిలేదు… జ్ఞానం అదే వెదుక్కుంటూ వస్తుంది.

– నల్లమోతు శ్రీధర్

మనుషులూ – వేవ్‌లెంగ్త్..

ఇద్దరు వ్యక్తులు మాట్లాడుకుంటున్నారు…

అంతా క్లియర్‌గా విన్పిస్తోంది గానీ ఒక్క ముక్కా అర్థం కావట్లేదు!!

ఇద్దరు వ్యక్తులు గొడవపడుతున్నారు.. అంత చిన్న విషయానికి ఎందుకు గొడవపడుతున్నారో అర్థం కాక జుట్టుపీక్కుంటున్నాం..

మనకన్నా హైయ్యర్ వేవ్‌లెంగ్త్ ఉన్న మనుషుల మాటలు మనకు చాలా కన్‌ప్యూజ్డ్‌గా ఉంటాయి.. మనకన్నా తక్కువ వే‌వ్‌లెంగ్త్ ఉన్న మనుషుల ఆలోచనలు ఫూలిష్‌గా ఉంటాయి.

అవి మనకు అర్థం కాని విషయాలు అని వీలైనంత త్వరగా గ్రహించి మన పని మనం చూసుకోవడం చాలా మంచి పద్ధతి.

కేవలం ఫ్రీక్వెన్సీనే కాదు… ఆ క్షణపు మన మానసిక స్థితి కూడా పెద్ద రోల్ ప్లే చేస్తుంది. మనం చాలా రిలాక్స్‌డ్‌గా ఉన్నప్పుడు మనకు అర్థమయ్యే వివాదాలే అయినా వాటి జోలికి వెళ్లబుద్ధి కాదు. అదే చాలా disturbedగా ఉన్నప్పుడు మనకు సంబంధం లేనిదీ, మనం జోక్యం చేసుకోవడం వల్ల ఒనగూరేది ఏమీ లేకపోయినా మనం మతిస్థిమితం కోల్పోయి ఆ వివాదాల్లోకి దూరిపోతుంటాం.

మనం 98.3 ఫ్రీక్వెన్సీలో ఆలోచిస్తున్నామా.. 92.7 ఫ్రీక్వెన్సీలో ఆలోచిస్తున్నామా (జస్ట్ సరదాకి ఈ పదాలు వాడాను.. మన వేవ్‌లెంగ్త్‌లు కూడా దాదాపు ఇలాంటివే) అన్నది పక్కనబెడితే ఫస్ట్ మనం గమనిస్తూ ఉండవలసింది ప్రతీ క్షణం మన మానసిక స్థితి ఎలా ఉంటోందన్నది! ఈ క్షణం distubedగా ఉంటే.. next సెకన్ చాలా బెటర్‌గా ఉండడానికి మన బ్రెయిన్‌లోనే స్విచ్ మార్చుకోవచ్చు. మనకు ప్రశాంతత కావాలా.. ఇష్యూస్, disturbances కావాలా అన్నది ఫస్ట్ ఆలోచించుకోవాలి.

రాజకీయాల్లో ఏమైతే మనకేంటి.. సినిమా హీరోల మధ్య గొడవలెలా ఉంటే మనకేంటి.. Facebookలో ఎక్కడో ఏదో టీకప్పులో తుఫాను లేస్తే మనకేంటి.. ఇవన్నీ కాదు.. ఫస్ట్ నీ మనసెక్కడ ఉంది? నీ మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉందా లేదా?

సామాజిక బాధ్యత పేరుతో మన అభిప్రాయాలకు విలువలేని టాపిక్‌ల మీద కూడా ఊగిపోతుంటే అది సామాజిక బాధ్యత కాదు.. ఓ మెంటల్ డిజార్డర్.

పైన చెప్పుకున్నట్లు హైయ్యర్ ఫ్రీక్వెన్సీ మాటలు (మెచ్యూర్డ్‌గానూ, లాజికల్, ఫిలసాఫికల్‌గా ఉండేవి) అర్థం చేసుకుంటే తప్పులేదు.. అవి జీవితంపై కొంత స్పష్టతని తీసుకు వస్తాయి. ఎటొచ్చీ మనం ఎక్కువ దృష్టి పెట్టేది మనకన్నా తక్కువ ఫ్రీక్వెన్సీ వ్యక్తుల ఆలోచనల మీదనే! ఎదుటి వాడిని ఫూల్‌ని చేసి మనం గొప్ప వాళ్లగా చలామణి అవాలనుకోవడం నిజమైన మన ఎదుగుదలకి ఓ పెద్ద అడ్డంకి. సరదాగా ఏదైనా చిన్న విషయం గురించి నవ్వుకుంటే ఫర్లేదు గానీ ఆ నవ్వు మనల్నీ, మన వ్యక్తిత్వాల్నీ దిగజార్చకూడదు.

మనుషులంతే.. చూసి లైట్ తీస్కుని.. హాపీగా మనదైన ఆలోచనలతో ముందుకు సాగడమే!!

– నల్లమోతు శ్రీధర్

సామాన్యులం..

సామాన్యులం..

మన విజయాల్ని భారత జట్టులో చూసుకుని రొమ్ములు విరుచుకునే టైపు…

దేశాన్ని మోడీలోనూ, రాష్ట్రాన్ని చంద్రుళ్లలోనూ చూసుకుని మురిసిపోయో మనుషులం

గుండె కదిలితే త్రివిక్రమ్ డైలాగులూ… ఎమోషనొస్తే నచ్చిన హీరో పంచ్ డైలాగులతో కక్కేసే బాపతు..

స్వామీ వివేకానంద కొటేషన్లతో జీవితాన్ని ఉత్తేజపరుచుకోవాలని ప్రయత్నించి కారణమేంటో తెలీక ఫెయిలై అతి సామాన్యంగా బ్రతికే అభాగ్యులం..

రాంగోపాల్ వర్మ ఏటిట్యూడ్‌ గురించీ.. అప్పుడప్పుడు జరిగే ఎన్‌కౌంటర్ల గురించీ.. ఒకర్నొకరు బూతులు తిట్టుకునే రాజకీయ నాయకుల గురించీ తెగ ఆలోచించేసి సమాజ శ్రేయస్సుని కాంక్షించే బాధ్యతాయుత పౌరులం…

సినిమా హీరో హీరోయిన్లలో మనల్ని మనం ఐడెంటిఫై చేసుకుని పులకించిపోయి ఓ ట్రాన్స్‌లో బ్రతుకీడ్చే మెంటల్ పేషెంట్లం..

ఫేస్‌బుక్ లైకుల కోసం mutual అండర్‌స్టాండింగ్‌తో బలమైన రిలేషన్లు మెయింటైన్ చేసే మానవతావాదులం…

మనకేం కావాలో తెలీదు.. మనం ఎవర్ని ఇంప్రెస్ చెయ్యాలనుకుంటున్నామో, ఎందుకు ఇంప్రెస్ చెయ్యాలనుకుంటున్నామో, మన బ్రతుకేంటో, మన ప్రయాణం ఎలా ముగుస్తుందో, అసలు ప్రపంచంలో దేన్ని ఎంతవరకూ తీసుకోవాలో.. ప్రశాంతతలో మనల్ని మనం ఎలా ఆవిష్కరించుకోవాలో… ఓ తుఫానులాంటి ఎమోషన్లలో కొట్టుకుపోకుండా ఎలా కాపాడుకోవాలో.. ఏమీ తెలీని నిస్సహాయులం.. అతి సామాన్యులం!!

ఈ అతి సామాన్యులే విజేతలకు పెట్టుబడి. ఈ సామాన్యులే పవన్ స్పీచులకూ… త్రివిక్రమ్ డైలాగులకూ, కెసిఆర్, చంద్రబాబుల రాజకీయాలకూ, ధోనీ సేన విజయాలకూ, వైఫల్యాలకూ, రాంగోపాల్ వర్మ మొండితనానికీ.. బుర్ర పాడుచేసుకుంటూ అన్ని మెంటల్ రిసోర్సెస్‌నీ ధారపోస్తుంటారు. ఇలాంటోళ్లే కావాలి..
కొందరు ధృవతారల్లా వెలుగొందాలంటే ఎందరో సామాన్యులు మిణుక్కుమనకుండానే దీపాలను ఆర్పేసుకోవాలి..

అందుకే మన జీవితాలు వెలగవు.. వేరొకరి జీవితాల వెలుగులకు చేతులు అడ్డంపెట్టి వారి జీవితాల్ని మనం పూనకంలోకి తెచ్చుకుని ఎలాగోలా చచ్చేదాకా బ్రతికేస్తుంటాం.

నీకోసం నువ్వు బ్రతికిన రోజున… ప్రపంచంలోని చెత్తనంతా బుర్రలోకి రాకుండా జాగ్రత్తపడిన రోజున నీ జీవితం వెలుగొందుతుంది.

– నల్లమోతు శ్రీధర్

మనుషులూ – గౌరవం

పైసా ఖర్చుపెట్టకుండా ఇతరులకు మనం ఇవ్వగలిగే గిఫ్ట్ ఏదైనా ఉంటుందీ అంటే… అది Respect.. డబుల్ మీనింగులు లేని స్వచ్ఛమైన స్మైల్…

మనకు బాగా తెలుసు, ఎవరి లోపాలేంటో పనులు మానుకుని మరీ స్టడీ చేసుకుంటూ ఉంటాం. ప్రతీ మనిషినీ పూచికపుల్లలా తీసిపారేయడానికి మన దగ్గర సవాలక్ష కారణాలు సిద్ధంగా ఉంటాయి.

కళ్లెదురు ఏ మనిషి కన్పించినా పైకి వచ్చే expressions వేరు.. లోపల మనకు మనం అనుకునే అంతర్గత సంభాషణలు వేరు..

లైఫ్‌లోకి తారసపడిన ప్రతీ ఒక్కర్నీ కొన్నాళ్లపాటు విపరీతంగా అభిమానించేసి.. కొత్తదనం పోగానే, సహజసిద్ధమైన మానసిక లోపాలు కన్పించగానే జీవితాంతం దూరం పెట్టేయడం మనకు సరదా.

ఓ మాటలో చెప్పాలంటే మనకు ఒళ్లంతా పొగరు.. “పోతే పోనీయ్… ఆ మనిషి కాకపోతే బోలెడు మంది మనుషులు దొరుకుతారు” అని ఈసడించిపారేస్తాం.

——————–

నిజమే.. కోట్ల కొద్దీ జనాభా ఉన్న ప్రపంచంలో రోజుకి కొన్ని వందల మందిని కొత్త వాళ్లని చూసుకోవచ్చు. అలాగే కన్పించిన ప్రతీ మనిషినీ పైకీ.. క్రిందికీ ఆపాదమస్తకం చూసేసి… “నాకీ మనిషి నచ్చలేదు ఎందుకో” అని పెదవి విరిచేయనూ వచ్చు. అంతేకాదు.. అతవలి మనిషి ఏంటో, ఆ మనిషి గొప్పదనం ఏంటో కనీసం తెలుసుకునే ప్రయత్నం చెయ్యకుండానే అవమానకరంగా మాట్లాడనూవచ్చు.

బట్ మనుషులకు విలువ ఇవ్వని ఏ మనిషికీ జీవితం లేనట్లే! అలాంటి మనుషులు చాలా దారుణమైన లైఫ్ లీడ్ చెయ్యాల్సి ఉంటుంది. ఈ విషయం కాలక్రమేణా లైఫ్ ముందుకు సాగుతుండే కొద్దీ గానీ అర్థం కాదు. అప్పటికే నోటి దురుసుతో, లెక్కలేనితనంతో కన్పించిన ప్రతీ వాళ్లనీ దూరం చేసుకుంటారు, ఆల్రెడీ కాస్తో కూస్తో మంచిగా ఉన్న వాళ్లనీ నెట్టి పారేస్తారు.

——————-

మనుషుల్ని అన్‌కండిషనల్‌గా ప్రేమించాలి… చాలామంది తరచూ కంప్లయింట్ చేస్తుంటారు… అంతా అవకాశవాదులే కన్పిస్తున్నారు.. అవసరానికే ఫోన్లు చేస్తున్నారు.. హెల్ప్ చేయించుకుంటున్నారు అని!!

పనుల కోసం కాకపోతే మీతో కూర్చుని.. “ముస్తాఫా ముస్తాఫా… డోంట్ వర్రీ ముస్తాఫా” అంటూ పాటలు పాడుకునే తీరిక ఎవరికుంది? అసలు మీరు ఇతరులకు ఏయే సందర్భాల్లో కాల్ చేస్తున్నారో ఓసారి రీకాల్ చేసుకోండి.. అందరూ అంతే! లైఫ్ ఫాస్ట్ అయిపోయింది.. అవసరాలే మనుషుల్ని కలిపి ఉంచుతున్నాయి.. ఒక మనిషితో మరో మనిషికి ఏదో రకమైన అవసరం లేకపోతే అసలు ఒకర్నొకరు లెక్కచెయ్యలేనంత ఏటిట్యూడ్‌లు కూడా తలకెక్కాయి. సో అవసరాలకు వాడుకుంటున్నారని నిందించకండి…

చేతనైన సాయం చెయ్యడం, చేతకాని సాయాలను నిర్మొహమాటంగా చెప్పేయడం, అవసరమైనప్పుడు సాయం తీసుకోవడం.. అన్నింటికన్నా ముఖ్యంగా హృదయంలో స్వచ్ఛంగా, అవతలి మనిషి పట్ల ప్రేమగా ఉండడం, ఏదో మైండ్‌లో పెట్టుకుని ఏదోలా స్టుపిడ్‌గా ప్రవర్తించకుండా ఉండడం.. ఈ కొన్ని క్వాలిటీస్ చాలు అందరం హాపీగా ఉండడానికి!

లేదంటే మనుషులందరూ చాలా చెడ్డవాళ్లగానే కన్పిస్తారు.. ప్రతీ మనిషీ శత్రువుగానో, వేస్ట్ ఫెలోగానో అన్పిస్తారు.. అసలు విషయం ఏమిటంటే ఇలాంటి అద్భుతమైన మనుషుల మధ్య మన మనస్సు కలుపు మొక్కగా తయారవుతోందని! తప్పు ఎవరిదో కాదు, మన ఆలోచనా విధానానిది! సో మనుషుల్ని గౌరవిద్దాం, ప్రేమగా మసలుకుందాం!!

– నల్లమోతు శ్రీధర్

బిర్యానీ.. మసాలా.. లైఫూ..

బిర్యానీ – చాలామందికి ఇష్టమైన ఫుడ్… ఆ ఇష్టం కొద్దీ వారానికి నాలుగైదు రోజులు కూడా ఆవురావురుమంటూ తినేసేవాళ్లుంటారు.. వాళ్లకి plain meals అస్సలు సహించదు..

మసాలా అంటే మనకు ఇష్టం.. ఇది ఫుడ్ అయినా లైఫ్ అయినా! ప్రశాంతంగా ఉన్న కడుపులోకీ, మనస్సులోకీ మసాలాలు నింపి పారేసి.. వాటిని కడుపులోనూ, బ్రెయిన్‌లోనూ డైజెస్ట్ చేసుకోవడానికి నానా తంటాలు పడడం మనకు ఇష్టం.

మొన్నెవరో చనిపోయారు.. టివిల వాళ్లు ఏడుపు పాటల బ్యాక్‌గ్రౌండ్‌తో రోజంతా లైవ్ టెలీకాస్ట్ చేసేసి.. “ఇంకేముంది లైఫ్… పెద్ద పెద్ద వాళ్లే పోతున్నారు.. మనమెంత” అనే వైరాగ్యం కొన్ని లక్షలమందికి వచ్చేలా చేసేశారు. అంతేకాదు.. అందరూ వరుసబెట్టి క్యాన్సర్లతో పోతున్నారు.. మనకూ క్యాన్సర్ ఉందేమో అని భయపడిపోయిన వాళ్లూ ఎంతమందినో నేను చూశాను :)

పెద్దోళ్లూ, పేరున్నోళ్లూ పోయినప్పుడు బాధపడాల్సిందే.. తప్పు లేదు.. కానీ దానికీ ఓ హద్దు ఉంటుంది.. ఉన్న పనులన్నీ మానేసి.. రోజంతా డల్‌గా కూర్చుంటే.. అలా బాధపడడం మానవత్వంగా, ఆ పెద్ద మనిషి పట్ల మనకున్న గౌరవంగా ఫీలైతే అది తప్పు కాదా? ఎవరైనా వచ్చి మన చెంప మీద ఛెళ్లున ఒకటిచ్చుకుని.. “నీ పని నువ్వు చేసుకో” అని వాయిస్తేనన్నా ఈ లోకంలోకి వస్తామేమో!

నిన్నో, మొన్నో రాజధాని విషయంలో పవన్ కళ్యాణ్ ఏదో అన్నాడు.. రోజంతా జనాలు పనులన్నీ మానేసి.. ఎవరికి తోచిన విశ్లేషణలు వాళ్లు చెయ్యడం మొదలెట్టారు. దేశం ఇలా తగలడుతోందంటే.. పనులు చెయ్యడం మానేసి కబుర్లు చెప్పి బ్రతికే మేధావుల వల్లనే… ఒళ్లొంచి తన పనేదో తాను చేసే వాళ్లు కావాలి ఈ సమాజం బాగుపడడానికి! Facebookల్లో కూర్చుని తోచిన విశ్లేషణలు పోస్ట్ చేస్తూ.. అది సామాజిక బాధ్యతగా భ్రమిస్తూ… ఆ బాధ్యత సక్రమంగా నెరవేర్చేసినట్లు బ్రతుకుతుండే వాళ్ల వల్ల ఏ సమాజానికీ, ఏ దేశానికీ, ఏ ప్రాంతానికీ పైసా ఉపయోగం ఉండదు.

నిన్న BBC డాక్యుమెంటరీ… వెస్టిండీస్‌తో వరల్డ్ కప్… నిర్భయ గురించీ, మహిళల హక్కుల గురించి మాట్లాడాల్సిందే… కానీ ఓ హద్దు ఉంటుంది… మన అభిప్రాయాలకూ, విశ్లేషణలకూ, ఆవేదనలకూ విలువ లేని చోట… అసలు మన విశ్లేషణలు సమస్యని ఏమాత్రం సాల్వ్ చెయ్యలేని చోట ఎంత అరిచి గీపెట్టుకున్నా సమస్యా సాల్వ్ కాదు… మనకూ ప్రశాంతతా ఉండదు.

రోజులు రోజులు గడిచిపోతున్నాయి…. రోజుకో ఇష్యూ…. పొద్దున్న పేపర్లో వచ్చిన చెత్తనంతా బుర్రలో పోగేసుకోవడం.. వాటిని క్లిప్పింగులుగా Facebookల్లో షేర్ చేసుకుని… చర్చలు ప్రారంభించడం.. మధ్యలో టివిల్లో వచ్చే బ్రేకింగ్ న్యూస్‌లను update చేస్తూ రోజంతా గడిపేయడం…

చినమాయను పెదమాయా.. పెదమాయని పెనుమాయా కప్పేస్తుందన్నది మన ధోరణి చూస్తే స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది…

ఓరోజు KCR ఏదో అంటాడు… ఓరోజు చంద్రబాబు ఏదో అంటాడు… ఓరోజు జగన్ ఏదో అంటాడు…. ఓరోజు ఓ ఫిల్మ్ స్టార్ పోతాడు… ఓరోజు BBC డాక్యుమెంటరీ వస్తుంది… ఓరోజు ఓ ఘోర రోడ్ ప్రమాదం జరుగుతుంది.. ఓరోజు పెద్ద ప్రకృతి వైపరీత్యం వస్తుంది… ఓ రోజు ఏ బ్రిటన్‌లోనో అండర్‌వేర్ మీద మన దేవుడి బొమ్మి ప్రింట్ చెయ్యబడుతుంది.. ఇలా మనుషులూ, ప్రాంతాలూ, పరిస్థితులూ, ప్రకృతీ, మీడియా, సెంటిమెంట్లూ.. అన్నీ మన ఎమోషన్లతో ఆడేసుకుంటే.. అసలు మనం మనుషులమా.. కాళ్లతో ఎవరిష్టమొచ్చినట్లు వాళ్లు ఎటుబడితే అటు తన్నే ఫుట్‌బాల్‌లమా?

వత్తిడెక్కువైందని 30 ఏళ్లకే BP టాబ్లెట్లు మింగుతున్న వాళ్లని చూస్తున్నాం.. ఎందుకు ఎక్కువ కాదు వత్తిడి? తన పని తాను చేసుకోవడం మానేసి.. ఆ వత్తిడిని పెంచేసుకుంటూ.. మరోవైపు ప్రపంచంలో ఉన్న చెత్తనంతా బుర్రలో మోస్తూ నిరంతరం బిక్కుబిక్కుగా భయంగా బ్రతుకుతుంటే BPలూ, హార్ట్ అటాక్‌లూ, బాడీ మెటబాలిజం, హార్మొనీ దెబ్బతిని ఇతర అన్ని రకాల క్రానిక్ డిసీస్‌లూ రాకుండా ఉంటాయా?

నువ్వేంటన్నదీ, నీ పనేంటన్నదీ, పొద్దున్నే లేచిన దగ్గర్నుండి నీ రోజుని ఎంత ప్రశాంతంగా, సంతోషంగా గడపాలన్నది నీ చేతిలో ఉంటుంది. నీకు బాగా పరిచయం ఉన్న వాళ్లే Facebookలో ఎమోషలైజ్ అయి ఏదో రాశారనుకుందాం.. నువ్వు వెళ్లి చదవకపోతే మిత్రుడికి అన్యాయం చేసినట్లు భావించడమూ.. చదివి కామెంటో, likeనో కొట్టకపోతే మళ్లీ బాగుండదనో లైక్ కొట్టడమూ.. ఇదంతా అవసరమా?

ఓ వ్యక్తి ఎమోషనల్ బ్యాలెన్స్‌ కోల్పోయో, ఓవర్ రియాక్ట్ అయ్యో రాసే సెన్సిటివ్ విషయాల్ని మీరు like, కామెంట్ రాయడం ద్వారా మీ ఫ్రెండ్ లిస్టులో ఉన్న అందరికీ ఆ నెగిటివ్ భావజాలాన్ని వైరల్‌గా చేరుస్తున్నారన్న స్పృహ కొంతైనా ఉందా?

వీలైతే మీరూ ప్రశాంతంగా ఉండండి, ఎమోషనలైజ్ అయిన మీ ఫ్రెండ్స్‌కి రియాక్ట్ అవకండి, తద్వారా ఇతరుల్నీ ప్రశాంతంగా ఉంచండి.. అన్నింటికన్నా ముఖ్యంగా మీరు చెయ్యాల్సిన పనులేంటో బుద్ధిగా చేసుకుంటూ.. సాధ్యమైతే పాజిటివ్ భావజాలాన్నీ, ఆలోచనల్నీ Facebookలో పంచుకోండి….

సమాజంలో జరిగే అన్యాయాల గురించి మాట్లాడుకుంటే సమాజం బాగుపడుతుందని అనుకోకండి… సమాజం గురించి పాజిటివ్ ఆలోచనల్ని పంచుకుంటేనే నిజంగా సమాజంలో కొద్దిగానైనా ప్రొడక్టివిటీ పెరుగుతుంది, ఇన్‌సెక్యూరిటీలు పోతాయి, హాయిగా ప్రశాంతంగా ఉంటాం!!

గమనిక: ఇందులో ఎవరి మనోభావాలనూ గాయపరచడం నా ఉద్దేశం కాదు.. బ్రెయిన్‌లో అన్ని ఫీలింగులూ, మసాలాలూ వదిలేసి న్యూట్రల్ స్థితిలో ఇది చదివితే నా ఉద్దేశం తిన్నగా అర్థమవుతుంది. కొద్దిమందైనా ఆలోచించే అవకాశం ఉంటుంది.

– నల్లమోతు శ్రీధర్

అన్నీ తడిచిపోతాయి..!!

లైఫ్ చాలా చిన్నది.. ఏం చేసినా ఈ కొద్ది లైఫ్‌లోనే చేయాలి..

కసి.. జీవితాంతం ఈ ఒక్క పదాన్ని నరనరానా నింపుకుంటే చాలు… ఎక్కడ దొరుకుతుందో వెదికి వెదికి “కసి”ని పెట్రోల్‌లా ఒంటినిండా నింపుకోండి.. ఏడ్చే జనాల నుండీ… వెనక్కి లాగే జనాల నుండీ… వెకిలిగా నవ్వే జనాల నుండీ… ఓర్వలేని జనాల నుండీ దండిగా దొరికేస్తుంది జీవితానికి సరిపడా కసి! అదొక్కటి చాలు లైఫ్ నథింగ్ నుండి సమ్ థింగ్‌గా మారిపోవడానికి!

ఒక అడుగు ముందుకేస్తే పది అడుగులు వెనక్కి పడిపోతున్నాయని డిజప్పాయింట్ అవ్వాల్సిన పనిలేదు.. కొండ చివార్న ఉన్నా పడిపోలేని స్థిరత్వం ఆలోచనల్లోనూ, కాళ్లలోనూ, ఒంట్లోనూ ఉంటే చాలు… ప్రయత్నాలదేముంది.. ఇవ్వాళ కాకపోతే రేపు వందల కొద్దీ సక్సెస్‌లను రుచిచూపిస్తాయి.

భుజం తట్టే వారి నుండి పాజిటివ్ ఎనర్జీని పొందీ మరింత కసి సమకూర్చుకోవచ్చు.. వెన్ను విరిచే మహానుభావుల కళ్లల్లోకి ఒక్కసారి తదేకంగా చూసీ.. ఆ రూపాల్ని పర్మినెంట్‌గా కళ్లల్లోకి నిలుపుకునీ కసిగా ముందుకెళ్లొచ్చు..

ప్రతీ చోటా ఏదేదో చేసి ఎలాగైనా ఆపాలని చూస్తారు గానీ.. చివరకు ఎవ్వరి వల్లా కాదు మన ఎదుగుదలని ఆపడం! ఇది సత్యం. జీవితం మనది, లక్ష్యం మనది, దానికి చేసే కష్టం మనది… ఎవడి వల్లేం అవుతుంది మనల్ని ఆపడానికి? ఎవరికీ మనకు మనం అపకారం చేయనంత వరకూ ఎలాంటి గిల్ట్ ఫీలింగూ మనం carry చెయ్యాల్సిన పనిలేదు. ధైర్యంగా, స్థిరంగా, స్పష్టంగా సాగిపోవడమే.

కుట్రలూ, కుతంత్రాలూ చేసే వాళ్లనీ.. ఓర్వలేని వాళ్లనీ చూసి భయపడిపోతుంటాం గానీ.. అసలు అన్యాయంగా అలాంటి ఓర్వలేనితనం కలిగి ఉన్నందుకూ.. తమ మనస్సులో మిగిలే గిల్టీ ఫీలింగ్ ద్వారా ఏ క్షణం అన్ని కుతంత్రాలూ తమకు చుట్టుకుంటాయోనని వాళ్లెంత వణికిపోతున్నారో మీకు తెలీదు. నరకం అంటే ఇగోయిస్టులది.. నరకం అంటే ఎదుటి వ్యక్తి ఎదుగుదలని ఆపాలనుకునే వాడిది.. వాడిని చూసి మీరు భయపడేదేంటి? మీకు మీరుగా ఎదగండి.. ఎవడి సాయమూ మీకు అవసరం లేదు… నిజాయితీగా సాయం చేసే వారిని గౌరవించండి చాలు.. సాయం చెయ్యని వాళ్లనీ, వెనక్కి లాగే వాళ్లనీ అలాగే వదిలేయండి.. చూద్దాం.. కొన్నాళ్లకు అందరికీ అన్నీ తడిచిపోకపోతే నా మీద ఒట్టు…. ఆఫ్టరాల్ మనలాంటి మనుషులు వీళ్లకు భయపడి మీ ఎదుగుదలని ఆపుకుంటారా?

– నల్లమోతు శ్రీధర్

Pages:1234567...27»