అర్హత లేని నిజజీవితపు హీరోహీరోయిన్లకి అంకితం :)

ఎదగడం చాలా సులువనుకుంటారు లౌక్యం తెలిసిన చాలామంది… నిజాయితీగా మనల్ని మనం మాత్రమే నమ్ముకుని ఎదగడం చాలా చాలా కష్టం.

పబ్లిక్ రిలేషన్లూ మెయింటైన్ చేస్తూ.. పేరున్న వాళ్లందరి దగ్గరా అక్కడో మాటా ఇక్కడో మాటా చెప్పేసి.. వాళ్ల ఇగోల్ని సంతృప్తిపరిచేసీ… అర్హత లేకపోయినా అవకాశాలు దక్కించుకునే బాపతు జనం మనందరి చుట్టూ చాలామందే ఉంటారు.. వారిలో ఎదుగుదల కన్పిస్తుంది గానీ వారి పట్ల మనకు గౌరవం మిస్ అవుతుంది… అలాంటి గౌరవం లేని ఎదుగుదల ఉన్నా ఒకటే లేకపోయినా ఒకటే.

రచయితలూ, ఆర్టిస్టులూ, మీడియా, ఇతరత్రా క్రియేటివిటీ రంగాల్లో ఈ తరహా పోకడలు ఎక్కువ. ఆయా రంగాల్లో కొందరు సూపర్ పవర్స్ ఉంటారు… వాళ్లు ఆకాశమంత స్థానానికి చేరిపోయారు కాబట్టి.. ఆకాశమంత ఇగోనీ పోగేసుకుని ఉంటారు.. ఆ సూపర్ పవర్స్ ప్రాపపం సంపాదించడం కోసం వారి ఇగోని శాటిస్‌ఫై చేసి.. “అబ్బా మనలో ఎంత లౌక్యం ఉందో..” అని లోపల్లోపల సంబరపడిపోతూ 0 నుండి ఉన్న ఫళాన హీరోహీరోయిన్లైపోయే జనాలెందరో…

వారిని చూసి అసూయపడడం కన్నా జాలిపడడం ఉత్తమం.

కష్టాన్ని నమ్ముకున్న వాడికి సంతృప్తి ఉంటుంది… ఎదిగినా ఎదగకపోయినా! కానీ లౌక్యాన్ని నమ్ముకున్న వాడికి ఎంత ఎదిగినా లోపల తెలీని లోటుతో అసహనంగా రగిలిపోతుంటారు పైకి నవ్వు కన్పిస్తున్నా!

అర్హత లేని స్థానాన్ని కోరుకోవద్దు… అది జీర్ణం అవదు.. ఆ స్థానానికి తగ్గ విలువ నిరంతరం ముల్లులా గుచ్చుకుంటూనే ఉంటుంది… స్థిమితంగా కూర్చోలేరు..

———–

నాకు తెలిసీ, నా కళ్లెదుట ఏమాత్రం శక్తిసామర్థ్యాలు లేకపోయినా ఇలా అడ్డగోలుగా ఎదిగిపోయిన వాళ్లు చాలామందే ఉన్నారు. పొట్టకోస్తే అక్షరంముక్క రాని వాళ్లు కూడా అపర మేధావులుగా, చాలా గొప్ప వాళ్లుగా చలామణి అవుతున్న వాళ్లెందరో. ఇది వారి పట్ల చిన్నచూపుతో మాట్లాడుతున్న మాటలు కాదు… టాపిక్ అర్థం కావడం కోసం వాస్తవం వాస్తవంలా చెప్పుకోక తప్పదు. 0గా ఉన్నప్పుడు ఎంతో ఒద్దికగా ఉన్నోళ్లు కాస్తా ఈరోజు హీరో హీరోయిన్లైపోయాక… మొహంలో నవ్వునీ చాలా పొదుపుగా వాడేస్తూ…. ఎవరి దగ్గర నవ్వాలో, ఎవరి దగ్గర నవ్వకూడదో స్థాయీబేధాలు పాటిస్తూ.. చాలా గంభీరంగా తలలు పంకిస్తుంటే…. హహహహహ :) భలే నవ్వొస్తుంది… ఎందుకు ఇంత పిచ్చి శ్రమ? బ్రతికేది మహా అయితే ఇంకో 30-40 ఏళ్లు! ఆ తర్వాత గోతి తవ్వి పూడ్చేస్తారు… లేదా కట్టెల మీద పెట్టి కాల్చేస్తారు.. ఈ మాత్రానికేనా అంత మిడిసిపాటు?

———-

ఉన్నత స్థానానికి ఎదగడం గొప్ప కాదు…! ఉన్నతమైన భావాలు గల వ్యక్తిగా ఎదగడం గొప్ప..!! అది మన జీవితానికీ సంతృప్తినిస్తుంది… మన చుట్టూ సమాజానికీ సంతృప్తినిస్తుంది…

అలాగే అడ్డదిడ్డంగా ఎదగాలని కోరుకోవద్దు.. ఎదగడం నీ లక్ష్యమైతే ఆ ఎదగడానికి కావలసిన అర్హతలు సంపాదించి నీకు నీవుగా ఎదుగు… లౌక్యాన్ని నమ్ముకుని మాటలు చెప్పి… అసమర్థపు వ్యవస్థనూ, అసమర్థపు, ఇగోయిస్టిక్ మనుషులనూ తాడుగా చేసుకుని పైకి ఎదగడం… అలా పైకెక్కి మనిషిగా క్రిందకు దూకి ఆత్మహత్య చేసుకున్న దానితో సమానం!!

- నల్లమోతు శ్రీధర్

ప్రతీ ఒక్కరూ ఒక్కసారి చదవండి..

నా లైఫ్‌లో ఫస్ట్‌టైమ్ ఓ బుక్‌లో నా పేరు పబ్లిష్ అయ్యేటప్పుడు వచ్చిన ధర్మసందేహం ఇది…

పేరు ఏమని పెట్టుకుందాం? మా కేస్ట్ వాళ్లందరూ దిగ్గజాలున్నారని తోటి మిత్రులు చెప్తుండే వారు.. ఈ కేస్ట్‌లో పుట్టడం ఓ అదృష్టం అని చాలా గొప్పగా చెప్పేవారు..

కులమతాల పట్టింపులు ఉండకూడదని చిన్నప్పుడు చదువుకున్న నీతివచనాలు గుర్తొచ్చి… ఆగిపోయాను.. నా కులం పేరు నన్ను మనుషులకు దూరం చేయకూడదనీ.. కేవలం కొంతమంది మనుషుల మనిషిగా నేను మిగిలిపోకూడదనీ…. అందరి మనిషినీ అవ్వాలనీ!

———

కట్ చేస్తే.. ఇప్పుడు 90% మందికి కులం పేరు ఖచ్చితంగా చివర్న ఉంటోంది… చాలా గర్వంగా చెప్పుకుంటున్నారు కూడా!

ఇప్పుడు నేను మాట్లాడబోయే కొన్ని విషయాలు చాలామందికి మింగుడుపడకపోవచ్చు… మనోభావాలు హర్ట్ కావచ్చు.. బట్ వాస్తవాన్ని వాస్తవంగా చెప్పుకోవాలి, మిమ్మలను నొప్పించడం నా ఉద్దేశం కాదు… ఆలోచింపజేయడం మాత్రమే!

——–

- కేస్ట్ పేరు తగిలించుకుంటే మనిషికి విలువ వస్తుందట… అన్ని కాస్టుల్లోనూ ఎందుకూ కొరగాని వాళ్లెందరో ఉన్నారు, వాళ్లకూ విలువ ఇస్తున్నామా మనం? విలువ వచ్చేది మనం చేసే పనుల ద్వారానా మన కేస్ట్‌ని బట్టా?

- Attitude always matters.. అంతకుమించి ఏం లేదు.. ఎవరు ఏ కేస్ట్‌లో పుట్టినా స్వభావం బాలేకపోతే ఎవరూ దగ్గరకు చేరనీయరు.

- పదిమందిలో సందర్భం వచ్చినప్పుడల్లా నాకు కులమతాల పట్టింపు లేదని కుండబద్ధలు కొట్టినట్లు చెప్తుంటాం… కానీ అలా కుండబద్ధలు కొట్టిన మనిషి పేరు చూస్తే ఏదో ఒక కులం పేరు ఉంటుంది…. ఎందుకింత నటన.. అవసరమా?

- పేరు పక్కన తోక తగిలిస్తే ఉన్న ఫళాన ఏమైనా నష్టం వస్తుందా? ఇన్నాళ్లూ కష్టపడి, శ్రమపడి మీరు సంపాదించుకున్న పేరూ, కెరీరూ, లైఫూ తుఫానులో కొట్టుకెళ్లినట్లు కొట్టుకెళతాయా?

- దాదాపు అన్ని కేస్టుల వారూ మాకెక్కువ పౌరుషం అంటే మాకు ఎక్కువ అని గొప్పలు చెప్పేసుకుంటూ ఉంటారు… తన్నుకోవడానికి పౌరుషం కావాలి గానీ బ్రతకడానికి పౌరుషాలు ఎందుకు? లైఫ్ అంటే ప్రతీ క్షణం తన్నుకు చచ్చే సినిమా ఫైటింగా?

- కులాలూ, మతాలూ, ప్రాంతాల వారిగా మైండ్‌లో పార్టీషన్లు క్రియేట్ చేసుకుని.. పైకి విశాల హృదయులుగా, జగమంత కుటుంబం నాదిలా బిల్డప్పులు ఇస్తే మన మీదే మనకు అసహ్యం వేయకుండా ఉంటుందా ఎవరికైనా?

——–

ప్రపంచంలో దేశాలుగానూ, రాష్ట్రాలుగానూ, ప్రాంతాలుగానూ, మతాలుగానూ, చివరకు కులాలుగానూ ఎవరికి వాళ్లం చీలిపోయి ఓ బావిలో కప్పలాంటి ఇరుకైన భావజాలంతో బ్రతికేస్తున్నాం..

మనం ఎన్నుకునే ప్రజాస్వామ్యమూ ఈ కులాల లెక్కల మీదనే.. మతాల లెక్కల మీదనే.. మనం వేసే ఓట్లూ అంతే… ఇంకేంటి మన సంస్కారం మనకు నేర్పింది? బూడిద తప్పించి?

ఏ క్షణమైతే మన పేరు పక్కన ఓ తోక ఉంటే అదో గొప్పగా భావించడం మొదలెట్టామో మనకు ఓ ఐడెంటిఫికేషన్, వేల్యూ వస్తుందనుకుంటున్నాం గానీ ఏమీ రాదు… నీకున్న స్వంత వ్యక్తిత్వం, ఆలోచనలు, మంచితనం అన్నీ కొట్టుకుపోయి, నీ కులం పట్ల ఇతరులకు ఉన్న చిన్నచూపు, కోపం, ఆవేశం కారణంగా నిన్ను అందరికీ దూరం చేస్తాయి..

చాలా పేరున్న వాళ్లెందరో ఈ ఒక్క ట్రాప్‌లో పడుతుంటే ఆశ్చర్యంగానూ, సిగ్గుగానూ ఉంది… ఇక సామాన్యులను గైడ్ చేసేదెవ్వరు?

తోక ఫ్యాషన్ కాదు.. మనల్ని మనుషులకు దూరం చేసే ఓ అగాధం!

కొద్దిగానైనా మిత్రులు ఆలోచిస్తారని భావిస్తూ..

- నల్లమోతు శ్రీధర్

Out of the Box థింకింగ్…

Very first second… మనం ఒక దాన్ని చూసిన వెంటనే ఓ రెడీమేడ్ అభిప్రాయం తన్నుకు వస్తోందంటే ఖచ్చితంగా ఆ రెడీమేడ్ అభిప్రాయం ఏ రొటీన్ థాట్ ప్రాసెస్ నుండో ఖచ్చితంగా ప్రభావితం చెయ్యబడి ఉంటుంది.
మనం ఒక మూసలో పెంచబడ్డాం.. ఆలోచించడం మొదలెట్టాం.. ఒక మూసలో ప్రశ్నించడమూ, సమాధానం చెప్పడమూ, బాధ్యత వహించడమూ.. పనిచేయడమూ… జీవితంతో ముడిపడి ఉన్న ప్రతీదీ ఓ మూసలో ఇరుక్కుపోయింది.. దీన్ని “రొటీన్” అని ముద్దుగా పిలిచేసుకుంటున్నాం కానీ ఆ పదమూ చాలా రొటీనే అయిపోయింది.. రొటీనంటే ఏంటో కూడా పెద్దగా సెన్స్‌కి వంటబట్టట్లేదు… గమ్ముని విని ఓ నవ్వు నవ్వి ఊరుకోవడం తప్పించి!!
———-
అన్నీ తెలుసుకోవడమే లోకజ్ఞానంగా మన మెదళ్లల్లో బలంగా నాటేయబడింది.. అలా పెంచేసుకున్న మన జ్ఞానం ఘోరంగా ఫెయిలవుతోంది…
ఒక సంఘటన జరిగితే గతాన్ని టకాటకా ఫొటోగ్రఫిక్ మెమరీలోకి గుర్తుతెచ్చుకుని.. బుర్ర అరల్లో ఉన్న నాలెడ్జ్ పుటల్నీ తిరగేసీ.. మునుపటిలానే స్పందించడం కామన్ అయిపోయింది.. చచ్చినా రావు మనకు కొత్త ఆలోచనలు. అవెప్పుడో చిగుళ్ల కూడా తొడగనంత చచ్చిపోయాయి..
మనం అనలైజ్ చేస్తున్నామనుకునేదంతా కొన్నేళ్లపాటు మనం ఈ భూమ్మీద బ్రతికేసిన జీవితంలో పోగుచేసుకున్న జ్ఞాపకాలూ, అనుభవాల డేటాబేస్ నుండి ఎగ్జామ్స్ అప్పుడు పుస్తకాలు తిప్పేసినట్లు ఫ్లాష్ బ్యాక్‌లోకి వెళ్లేదే తప్పించి.. అది అనలైజేషనే కాదు…
———
ఎంత ఎక్కువ మంది మనుషుల్ని చూస్తే అంత జీవితం అర్థమవుతుందట… నిజమే..! నిజమనుకునే నమ్మేస్తున్నాం.. అలా నమ్మేస్తూ ఒక మనిషి మెజర్‌మెంట్లని మరో మనిషికి అంటగట్టేసి.. అవి అతికినట్లు సరిపోకపోయినా…. మనం చెప్పిందే కరెక్టనీ.. అవతలి మనిషి మనస్థత్వాన్ని సైతం మనం రీడిఫైన్ చేస్తున్నాం.
కష్టాలు అనుభవిస్తే మెచ్యూరిటీ వస్తుందట… అనుభవించేసిన కష్టాలు ఉన్న కాస్తో కూస్తో సెన్సిటివిటీని చంపి పాతరేస్తే.. నవ్వుకీ, ఏడుపుకీ తేడా లేని ఎక్స్‌ప్రెషన్‌లెస్ ఫేస్ పెట్టుకుని… రాటుదేలిపోయామనుకుంటున్నాం… అది స్థితప్రజ్ఞత అనేసుకుంటున్నాం.. అసలు స్థితప్రజ్ఞతకు మనం చదువుకున్న డెఫినిషన్‌కి
మించి ఆలోచించడం మనకు చేతనై ఉంటే కదా :)
Out of the box thinking అని ఒకటుంటుంది… చాలాసార్లు మేధావులు పెద్ద పెద్ద చర్చల్లో ఎడాపెడా వాడి పారేస్తుంటారు ఈ పదాన్ని..! విభిన్నంగా ఆలోచించడం.. ఓ ఛట్రంలో ఇరుక్కుపోకుండా పరిధి దాటి ఆలోచించడం..
వినడానికి ఈ పదం బానే ఉంది.. కానీ..
కన్నూ, చెవూ, ముక్కలూ… సరే విడివిడిగా ఎందుకులే జ్ఞానేంద్రియాలన్నీ అనుకుందాం… అవన్నీ బయటి ప్రపంచం నుండి సేకరించిన ప్రతీ విషయానికీ, డేటాబేస్ తిరగేసి రెడీమేడ్‌గా స్పందించడం సుఖంగా భావించే బాపతు జనాలుగా మిగిలిపోయాం కదా.. ఇంకెక్కడ out of the box thinking వస్తుంది?
———–
ప్రతీ దాని గురించి ఆ మూమెంట్‌కి ఏదో ఒకటి ఎంత ఈజీగా అనేసుకోగలిగితే అంత ఈజీగా అనేసుకుని ముందుకు సాగిపోవడం అలవాటైపోయింది.. చివరకు ఇది చదివిన తర్వాతా కొందరు అనేసుకోవచ్చు… ఏదో అర్థం కాని ఛాదస్తమనీ… ఇవన్నీ మనకెందుకనీ… ఇంకా చాలానే..
ఇలా కొన్ని రెడీమేడ్ ఆలోచనలు, అభిప్రాయాలతో మనకు మనం Sheel లాక్స్ గట్టిగా వేసేసుకుని… ఎందుకు ఎదగలేకపోతున్నామో… భిన్నంగా ఆలోచించలేకపోతున్నామో అర్థం కాక జుట్టు పీక్కుంటే బట్టతల రావడం తప్పించి ఫలితం ఏముంటుంది.. :)
- నల్లమోతు శ్రీధర్

 

ఆకాశమా.. నీవెక్కడ..?

తలెత్తి ఆకాశంలో చందమామ వైపు చూస్తున్నాను..

చుట్టూ నగరపు దర్పాన్ని వెలగబెడుతూ ధగధగా వెలిగిపోతున్న కాంతులెన్నో ఆకాశానికి ఎగబాకుతున్నా… ప్రతీ కాంతీ ఆ నిర్మలమైన కాంతి ముందూ నిలవలేక వెలవెలబోయేదే…

వెన్నెల మనస్సుని ఎంత పులకింపజేస్తుందో సున్నిత నాడీస్పందనలు మిగిలున్న మనుష్యజాతికి కొత్తగా చెప్పాల్సిందేమీ లేదు.. ఆ వెన్నెల రాత్రులు నియోకల్చర్‌ అడుగుజాడల్లో కనీసం గుర్తు కూడా రానంత విలువ కోల్పోవడమే పెద్ద దురదృష్టం..

మనస్సు కలతపడితే కుమిలిపోతూ కూర్చోవడం తెలిసిన మనిషి… దిగులు ధరించి ఏ స్వాంతన పలుకుల కోసమో పరితపించే మనిషి.. ఒక్కసారి వెన్నెలొంకా.. చందమామొంకా.. తలెత్తి చూసే ధ్యాస కరువవడం కొరతేగా…! గుండె బరువుని దించే తోడు రోజూ కూడా వస్తున్నా.. ఏ వ్యర్థప్రయత్నాలతోనో మనస్సు కూడబలుక్కోవాలనుకునే తెలివితక్కువతనాన్నేమనాలి?

————

కళ్లు మిరిమిట్లు గొలిపేలా వెలిగేది వెలుగూ కాదూ… చీకటి మాటుల పబ్బుల్లో, పార్టీల్లో తెల్లారించుకునేది జీవితమూ కాదు…
సెల్‌ఫోన్ స్క్రీన్‌ల వైపూ, మోనిటర్ తెల్లటి తెరల వైపూ కళ్లకి నరకయాతన మిగుల్చుతూ, ఏ క్షణం ఈ మనిషి కళ్లు మూసుకుంటాడా అని కళ్లు ప్రాధేయపడేలా రోజుల్ని లాగించేయడమూ జీవితమే కాదు…

మనం దూరంగా జరిగిపోదామనుకున్నా ప్రకృతిలో మనం భాగమే…

చందమామనీ, వెన్నెలమ్మనీ.. చివరకు చురుక్కుమనే సూర్యుడినీ తప్పించుకోవాలనుకుంటే ఇంకేం మిగల్చగలుగుతుంది ప్రకృతి తనకు మాత్రమే సాధ్యమైన శోభని మన జీవితంలో!!

జాబిల్లిని కప్పేస్తూ వడివడిగా సాగిపోయే మేఘాల రూపురేఖల్ని తన్మయత్వంతో మనస్సుతో తాకితే వచ్చే అనుభూతులు ఎన్ని సినిమాలూ, ఎన్ని గంటల ఛాటింగ్ కబుర్లూ మిగల్చగలవూ…

————-

జీవితం తెల్లారకముందే వెన్నెలని ఆస్వాదించకపోతే మిగిలేది చీకటే.. ఇది గ్రహిస్తే చాలు ప్రతీ ఒక్కళ్లం!!

- నల్లమోతు శ్రీధర్

ఏ హృదయం సాక్షిగా.. :)

హృదయాలైతే ఉన్నాయి గానీ పాపం ఊపిరాడక ఉక్కిరిబిక్కిరవుతూ అవస్థలు పడేస్తున్నాయి.. ఏ హృదయం ఏ హృదయంతో ముడిపడాలో తేల్చుకోలేక..!

అనుక్షణం కళ్లతో, ఆలోచనలతో, అంచనాలతో స్కానింగులూ, క్వాలిటీ ఛెకింగ్‌లూ, మిస్ మాఛింగ్‌లూ.. ఏం కావాలో తెలీకా.. ఏం ఉండాలో తేల్చుకోలేకా.. ఎలాగుండాలో అర్థమూ కాకా… ఆ అసంతృప్తినంతా మనుషులపైకి నెట్టేస్తూ..

ఎందుకు పుట్టుకొచ్చిందో హృదయంలో ఇంత వెలితి… నింపుకోవడానికీ మనిషీ దొరకనీ వ్యధ…

నివురుగప్పిన అసంతృప్తులన్నీ అంతర్లీనంగా బుసలుకొడుతుంటే పైకి సంతృప్తికరమైన నవ్వుని పులుముకుని… రగిలే హృదయం లోలోపలా… అర్థం లేని నటన పైపైనా.. మొత్తానికి దశా, దిశా ఎరుగని ప్రయాణమే…

పోయేవరకూ హృదయం శాంతించదు… కాసేపు ఎగిరెగిరిపడుతూ, కాసేపు ఎడారిలా మారిపోతూ… ఏది నిజమో ఏది అబద్ధమో అర్థం కాక పిచ్చెక్కిస్తూ… మొత్తానికి అద్భుతమైన లైఫ్!! 

- నల్లమోతు శ్రీధర్

ప్రతీ హీరో అభిమానీ తప్పక చదవండి Must Read & Share

అప్పుడెప్పుడో నేను సినిమా ఫీల్డ్‌లో ఉన్నప్పటి సంగతి… హిట్లర్ మూవీ 100 days ఫంక్షన్ ఒంగోలులో కవర్ చెయ్యడానికి వెళ్లాను చెన్నై నుండి..

ఆడిటోరియం చుట్టూ పటిష్టమైన భద్రత… పని మీద సెక్యూరిటీ మధ్య నుండి నేను లోపలికీ బయటకూ వెళ్తుంటే జనాలు బ్రతిమిలాడుతున్నారు.. “అన్నా ఒక్కసారి నన్నూ లోపలికి తీసుకెళ్లవా” అని! అభిమాన తారల్ని చూడాలన్న తపన, ఒకర్నొకరూ తోసుకుంటున్నారు… కానీ లాభం లేదు..

అలాంటి 100 రోజుల వేడుకలూ, అభిమానుల పిచ్చి అభిమానమూ చాలానే చూశా అప్పట్లో..

———–

కట్ చేస్తే..

సినిమా రివ్యూలే పనిగా రన్ అవుతున్న అనేక వెబ్‌సైట్లు గత కొన్నేళ్లుగా చూస్తున్నా.. అలాగే FB వంటి సైట్లలోనూ… విపరీతమైన పిచ్చి అభిమానం.. ఒకర్నొకరు బండబూతులు తిట్టుకుంటారు.. ఒక్క పల్లెత్తి మాట అననీయరు తమ హీరోని!

——————-

సినిమా వాళ్లని నేను జీవితంలో చాలా క్లోజ్‌గా చూశా, మూవ్ అయ్యా. పవన్ కళ్యాణ్ వంటి వారిని “అక్కడ అమ్మాయి ఇక్కడ అబ్బాయి”కి ముందు మొట్టమొదట ఇంటర్వ్యూ చేసిన కొద్దిమందిలో నేను ఒకడిని… బాలయ్య, చిరు, వెంకటేష్, నాగార్జున, రజనీ, కమల్, మాధురి దీక్షిత్, మనీషా కొయిరాలా వంటి వాళ్లెందరినో దగ్గరగా
గమనించగలిగాను..

వాళ్లంతా ఎంత సాధారణంగా ఉంటారో, తమ పనిని తాము చేసేసి తమ రెమ్యూనరేషన్ తీసేసుకుని తమ లైఫ్ తాము ఎంత కాజువల్‌గా లీడ్ చేస్తారో.. దానికి భిన్నంగా బయట చూస్తే ఒక హీరో ఫ్యాన్ మరో హీరోతో ఫైట్ చేస్తూ ఉంటాడు.. అదేమంటే.. తమ హీరో గొప్ప అంటాడు…

ఈ మధ్య చూస్తున్నాను… చాలామంది అభిమానులు పరాకాష్టకు చేరుతున్నారు. ఓ హీరో పట్ల తాము చూపించే అభిమానంలో 10% తమ లైఫ్ పట్ల జాగ్రత్త తీసుకుంటే చాలా మంచి పొజిషన్‌లో ఉంటారు..

ఇక్కడ కొందరికి జీర్ణించుకోవడానికి కష్టమైనా కొన్ని విషయాలు చెప్పదలుచుకున్నా…

—————————–

1. ఏ హీరో అయినా స్క్రీన్ మీద కన్పించిన దానిలో 10% కూడా హీరో లక్షణాలు కలిగి ఉండడు. ఎందుకూ పనికిరాని వ్యక్తిని కూడా హీరోగా ఎస్టాబ్లిష్ చేయొచ్చు. ఇది ఖచ్చితంగా నమ్మి తీరాల్సిన నిజం..

2. చాలామంది హీరోలకు వాళ్ల అభిమానులు కటౌట్లు పెడుతూ, రిపీటెడ్ షోస్ చూస్తూ చూపించే శ్రద్ధలో కొద్దిశాతం కూడా సినిమా పూర్తయ్యాక ఆ సినిమా పట్ల బాధ్యత ఉండదు. సినిమా పూర్తయిందా, రెమ్యునరేషన్ వచ్చిందా, హిట్టా ఫట్టా అన్నవే ఆలోచిస్తారు.

3. అంతగా తిట్టుకుంటారూ, కొట్టుకుంటారు కదా…? ఏ హీరో అయినా మీ జీవితంలో మీకు directగా హెల్ప్ చేసింది ఏమైనా ఉందా? “ఫలానా హీరో వల్ల నేను జీవితంలో బాగుపడ్డాను” అని ఎవరైనా ముందుకొచ్చి చెప్పగలరా? డైలాగ్ రైటర్లు రాసే పంచ్ డైలాగులను హీరోలు ఐదారు టేకులు తీసుకుని చెప్తే… వాటిని గొప్ప గొప్ప జీవిత సత్యాలుగా వల్లించి జీవితం వికసించిపోయింది అనుకుంటారు కదా చాలామంది. ఆ పంచ్ డైలాగుల్లో ఉండే ఒకటి రెండు సత్యాలు పక్కన పడేసి ఓసారి ఏ స్వామి వివేకానంద బోధనలో చదవండి… జీవితం అంటే ఏంటో తెలుస్తుంది.

మాట్లాడడానికి సరదాగా ఉంటాయి కదా అని పంచ్ డైలాగుల్ని బట్టి పెట్టేసి.. మీరూ హీరోలైపోయినట్లు అనేసుకుంటే హీరోలైపోతారా?

4. పబ్లిక్ వెబ్ సైట్లలో మీరు మాట్లాడుతున్న బూతులు ఎప్పుడైనా గమనించారా? అపోజిట్ హీరో అభిమాని అంటే అంత చులకనా.. అసలు ఎంత దారుణమైన స్థితికి దిగజారిపోయినట్లు అంత పచ్చిబూతులు మాట్లాడుతుంటే? మీ హీరో అలాంటి బూతులను మాట్లాడమని మీకు చెప్తున్నాడా? ఇలా బూతులు మాట్లాడుకోవద్దని గైడ్ చెయ్యని, తమ స్వార్థం మాత్రమే తాము చూసుకునే హీరోల్ని నమ్ముకునా ఇలా మీరు దిగజారి ప్రవర్తిస్తోంది?

5. మీ హీరోల సినిమాల్ని వెనకేసుకొస్తూ చాలా గొప్ప పని చేస్తున్నారనుకుంటున్నారు గానీ… కేవలం మీలాంటి అభిమానులు చూసినంత మాత్రాన సినిమాలు సక్సెస్‌ఫుల్‌గా ఆడిపోవు.. ఒకవేళ మీకు మీరే ఒకటికి పదిసార్లు పనికిమాలిన సినిమాలను కూడా చూస్తూ ఆడించుకోవాలన్నా.. మీ జేబు ఖాళీ అవడం తప్పించీ లాభం లేదు. నాలాంటి కామన్ ఆడియెన్ ఏ సినిమా చూసినా, తన స్వంత అభిప్రాయాన్ని ఉన్నదున్నట్లు వ్యక్తపరిచినా గౌరవించడం నేర్చుకోవాలి. ఏ సినిమా అయినా సినిమా ప్రేక్షకుల కోసం తీస్తున్నది మీలాంటి ఇరుకు మనస్థత్వాలు ఉన్న అభిమానుల కోసం కాదు!

6. ఇకపోతే ఒక్కో హీరో ఒక్కొకరికి ఈ మధ్య కాలంలో చాలామందికి సంఘసంస్కర్తలుగా కన్పిస్తున్నారు.. మీకు అభిమానం ఉంటే వాళ్లని అభిమానించండి… కానీ స్థాయికి మించి కాదు.. స్థాయికి మించిన అభిమానం గుడ్డిదే అవుతుంది. ప్రపంచంలో గొప్ప గొప్ప వాళ్లు ఎందరో ఉన్నారు, నేర్చుకోదలుచుకుంటే వారి జీవితాల నుండి నేర్చుకోండి.. హీరోల నుండి ఏం నేర్చుకుంటారు….? ఏ సినిమా ఎంత కలెక్షన్ వసూలు చేసిందీ, ఎన్ని ప్రింట్లు రిలీజైందీ… ఈ పనికిమాలిన లెక్కలా…?

7. చివరిగా ఇది ఏ హీరోనీ, ఏ అభిమానినీ విమర్శించడానికి రాసింది కాదు. నేను చూశాను… సినిమా ప్రపంచంలో చాన్నాళ్లే ఉన్నా…. మీరు అనుకుంటున్నంత సీన్ అక్కడేమీ లేదు.. బయటకు హడావుడి అంతే… ఆ హడావుడి చూసి మీరు జీవితాలు కాల్చుకోకండి.

మీ జీవితానికి All the Best…

- నల్లమోతు శ్రీధర్

 

Feb 28, 2014 - విహారం    No Comments

తిరుపతి మధురానుభూతులు…

స్వామి వారి దర్శనం విషయంలో కొన్నిసార్లు అన్నీ పర్‌ఫెక్ట్‌గా ప్లాన్ చేసుకున్నా ఏదో ఒక ఇబ్బంది ఏర్పడిందని చెప్పేవాళ్లని చాలామందిని చూశాను.. గతంలో నేనూ కొన్నిసార్లు అలాంటి పరిస్థితి ఫేస్ చేశాను కూడా…

కానీ స్వామిని చూడాలని ఎంత బలంగా కోరుకుంటే, ఎంత సరెండర్ అయితే మిగతా అంతా చాలా సాఫీగా జరిగేలా శ్రీవారు అనుగ్రహిస్తారన్న దానికి నా సడన్ తిరుపతి ట్రిప్ పెద్ద ఉదాహరణ.

————————

అప్పటివరకూ బానే ఉన్న నేను ఫిబ్రవరి 24వ తేదీ ఉదయం బ్రేక్‌ఫాస్ట్ చేస్తూ.. ఆరోజు ఎలాగైనా తిరుపతి బయల్దేరాలని అనుకోవడమూ, అప్పటికప్పుడు అదే రోజు రాత్రికి ట్రెయిన్ టికెట్లు దొరికే అవకాశం లేకపోవడం వల్ల స్లీపర్ బస్ టికెట్లు బుక్ చేసుకుని బయల్దేరడమూ యాధృచ్ఛికంగా జరిగింది.

నేను ఏ ఊరు వెళ్లినా ఫలానా ఊరు నేను వెళ్తున్నట్లు FBలో update పెట్టడం నాకు అలవాటు. కారణం కంప్యూటర్ ఎరా పాఠకులు, ఇతర మిత్రులు రాష్ట్రవ్యాప్తంగా ఉన్నారు… అలాంటి ఆత్మీయ మిత్రుల్ని అవకాశం ఉంటే కలవొచ్చు అన్న ఆలోచన. 24వ తేదీ నేను update పెట్టడమూ, దాన్ని తిరుపతి మిత్రులు చూడడమూ జరిగింది.

వెంటనే తిరుపతిలో GATE Forum పేరిట గేట్ ట్రైనింగ్ ఇస్తున్న భాస్కర్ గారు కాల్ చేశారు, తిరుపతిలో మీ కూడా నేను ఉండి మీకు ఇబ్బంది లేకుండా చూస్తాను సర్ అని కొండంత భరోసా ఇచ్చారు.. భాస్కర్ వెంకట్ గారు 2006 నుండి కంప్యూటర్ ఎరాని ఫాలో అవుతున్న మిత్రులు. అలాగే మరోవైపు సురేష్ గారు తిరుపతికి వచ్చే ఎన్నికల్లో లోక్ సత్తా తరఫున పోటీ చేస్తున్న సిద్ధయ్య నాయుడు గారి వివరాలు ఇచ్చి ఆయనకు ఓసారి కాల్ చేయమని చెప్పారు. నేను కొద్దిగా హడావుడిలో ఉండడం వల్ల కాల్ చేయలేకపోయాను. అంతలో ఆయనే కాల్ చేసి దర్శనం, వసతి సౌకర్యం గురించి ఆరా తీసి.. అంతా అప్పటికే రాంబాబు గారు అనే మరో మిత్రుని ద్వారా ఏర్పాటు అయిపోయాయని తెలుసుకుని.. ఏ అవసరం ఉన్నా నేను చూస్తానని తెలిపారు..

—————

25వ తేదీ పొద్దున్నే బస్ దిగిన క్షణం నుండి 27వ తేదీ సాయంత్రం రిటర్న్ బస్ ఎక్కేవరకూ అనుక్షణం దగ్గరుండి చాలా ఆప్యాయంగా చూసుకున్న వ్యక్తి భాస్కర్ గారు. నాకు తెలుపకుండానే 24వ తేదీ రాత్రే శ్రీనివాసం పక్కన మాధవం అనే కాంప్లెక్స్‌లో రూమ్ బుక్ చేసేశారు. నేనూ, మా కుటుంబ సభ్యులు ఇద్దరూ మొత్తం ముగ్గురం వెళ్లాం. తిరుపతి చేరుకున్న వెంటనే సిద్ధయ్యనాయుడు గారు వచ్చి చాలాసేపు ఆత్మీయంగా గడిపారు.

అదే సమయంలో కువైట్లో ఉంటున్న ప్రసాద్ గారు వాళ్ల వైఫ్ తో పాటు కలవడానికి వచ్చారు.. అప్పటికి 3రోజులవుతోంది వాళ్ల పెళ్లి జరిగి! ప్రసాద్ గారు కూడా 2007 నుండి కంప్యూటర్ ఎరా సైట్, ఫోరమ్ లను ఫాలో అవుతూ మంచి టెక్నికల్ నాలెడ్జ్ సంపాదించారు. “ఈరోజు ఇంత మంచి స్థానంలో ఉన్నానంటే అది మీవల్లే సర్…” అంటూ ప్రసాద్ గారు, ఆయన సతీమణీ పాదాలు పట్టుకోబోతుంటే షాక్ అయి వారించాను. చాలా ఏళ్ల తర్వాత ప్రసాద్ గారిని కలవడం చాలా సంతోషం.

శ్రీవారి మెట్టు వరకూ భాస్కర్ గారు, చందూ గారు (భాస్కర్ గారి ఫ్రెండ్, మా సౌకర్యం కోసం తన కారుని వినియోగించారు) మమ్మల్ని దిగబెట్టారు. ఇక మెట్లు ఎక్కడం, కొండ మీదకు చేరుకోవడం చకాచకా జరిగిపోయాయి.

మా వాళ్లు మిగతా ఇద్దరి కన్నా ఓ అరగంట ముందు నేను మెట్లు ఎక్కి పైన వెయిట్ చేస్తుంటే అప్పుడే మెట్లు ఎక్కిన ఓ వ్యక్తి నన్ను తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నారు.. తర్వాత వచ్చి.. “శ్రీధర్ గారు…” అంటూ తనని తాను పరిచయం చేసుకున్న మిత్రులు కొండా శివప్రసాద్ గారు. ఆయన తిరుపతిలో బిజినెస్ చేస్తున్న కంప్యూటర్ ఎరా పాఠకులు.

అక్కడే మెట్ల పూజ చేసి ఉన్న వారి కుటుంబ సభ్యుల్ని పరిచయం చేశారు. కాసేపు చాలా సంతోషంగా గడిపాం.

మా వాళ్లూ పైకి చేరుకోగానే 10TV మిత్రులకూ కావలసిన బైట్ ఇవ్వడమూ, అప్పటికే సిద్ధంగా ఉన్న రూమ్‌కి వెళ్లి ఫ్రెషప్ అయి భోజనానికి వెళ్లడమూ జరిగింది. ఆ తర్వాత మూడు కత్తెరలు శ్రీవారికి సమర్పించి స్నానాలు చేసి సాయంత్రానికి గుడి ఎదురుకు చేరుకోవడమూ, బేడి ఆంజనేయస్వామినీ, వరాహస్వామినీ చూడడమూ, డిన్నర్ చేసి రూమ్‌కి వచ్చేయడం జరిగాయి.

————————

26వ తేదీ ఉదయం 35 నిముషాల్లో దర్శనం పూర్తయింది. స్వామి వారికీ మాకూ మధ్య ఒక ద్వారం మాత్రమే ఉందన్నంత సమీపం వరకూ స్వామిని తనివితీరా దర్శించుకునే ప్రాప్తమూ కలిగాయి. ఈ దివ్య క్షణాల కోసం గత నెలరోజులుగా ఎంత ఎదురు చూశానో నా మనస్సుకి తెలుసు. నేను VIPని కాదు… VIP బ్రేక్ దర్శనాలకు వెళ్లే అలవాటు నాకు లేదు.. కానీ గతంలో అన్నమయ్య సినిమా సమయంలో నాగార్జున, రాఘవేంద్రరావు టీమ్‌ 10 మందితో పాటు అద్భుత దర్శనం పొందే భాగ్యం అప్పట్లో కలిగింది, మళ్లీ ఇన్నాళ్లకు ఈ VIP బ్రేక్ దర్శనం ద్వారా అంత నిండుగా స్వామిని చూసే అదృష్టం కలిగింది. నాకెలాంటి దర్శనం దొరికినా స్వామిని దర్శించుకోవడమే కావాలి అన్నంత తపనతో నేను కొండకు చేరుకున్నాను. మిగతా అంతా ఆ స్వామి వారే చూసుకున్నారు.

దర్శనం తర్వాత చక్రతీర్థం, శిలాతోరణం, శ్రీవారి పాదాలు, ఆకాశగంగ, పాప వినాశనం, జపాలి (ఆంజనేయ స్వామి గుడి), వేణుగోపాల స్వామి గుడి వంటివన్నీ చూసుకుని లంచ్ చేసుకుని రూమ్ ఖాళీ చేసి స్వామి వారికి మరోసారి మనస్సులో నమస్కరించి కొండ క్రిందకి దిగి మళ్లీ మాధవంలో కంటిన్యూ అవుతున్న రూమ్‌కి చేరుకోవడం జరిగింది.

—————-

26వ తేదీ సాయంత్రం తిరుపతిలో ఉన్న పెద్దలూ, ఆత్మీయులూ జగన్నాధం గారింటికి భాస్కర్ గారూ, నేనూ వెళ్లి ఆయనతోనూ, వారి అన్నగారితోనూ చాలా సంతృప్తిగా గడపడం జరిగింది. నేను జీవితంలో మర్చిపోలేని మరో వ్యక్తి జగన్నాధం గారు.

27వ తేదీ అలివేలు మంగాపురం, అప్పాలాయకుంట దర్శించుకుని రిటర్న్‌లో లంచ్ చేసి మిత్రులు భాస్కర్ గారి ఇనిస్టిట్యూట్‌కి వెళ్లి ఆరోజు సాయంత్రం రిటర్న్ అవడం జరిగింది.

——————————–

ఎప్పటికీ మర్చిపోలేని దర్శనమూ, ఆత్మీయులతో గడిపిన మధురానుభూతులూ ఈ ట్రిప్ ద్వారా సాధ్యమయ్యాయి. స్వామి వారు ఉన్న ఫళాన నన్ను పిలిపించి అద్భుత దర్శనం కల్పించినట్లు అన్పిస్తోంది.. కలలా జరిగిన అన్నింటినీ తలుచుకుంటే!!

భాస్కర్ గారికీ, జగన్నాధం గారికీ, రాంబాబు గారికీ, సిద్ధయ్య నాయుడు గారికీ, ప్రసాద్‌కీ, చందూకీ మనస్ఫూర్తిగా ధన్యవాదాలు తెలియజేసుకుంటూ..

- నల్లమోతు శ్రీధర్

ప్రేమని అసహ్యించుకోకండి..

నిరంతరం ఆలోచనలతో ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసి మనస్సంతా అనిర్వచనీయమైన సంతోషాన్ని మిగిల్చే అద్భుతమైన అనుభూతి ప్రేమ..

Loveని Lustగా చూసే జనాలకు వయస్సులో ఉన్నప్పుడే ప్రేమ అర్థమవుతుంది! Loveని Loveగా చూసే జనాలకు వయస్సు దాటిపోయాకా ప్రేమంటే గౌరవం మిగులుతుంది!!

చాటుమాటుగా శరీరాలు కలుపుకోవడం దగ్గరే ప్రేమ ఆవిరైపోతున్నప్పుడు నిజమైన ప్రేమ ప్రపంచానికి అర్థమయ్యే ఛాన్సెసే తక్కువ.

ఒక్క ఆలోచన చాలు.. టెలీపతీ లాంటిదేదీ లేకపోయినా సుదూరంలో ఉన్న ప్రేమమూర్తిలో ఆవ్యక్తానుభూతి కలిగించడానికి.. మనస్సు పులకింపజెయ్యడానికీ!

ఇవ్వాళ రేపు ప్రేమ డైల్యూట్ అయిపోతోందీ… ఆ డైల్యూషన్‌తో పాటే విలువనూ కోల్పోతోంది.. చులకన చేయబడుతోంది.

——————-

సోషల్ సెక్యూరిటీ దగ్గరా, ఆర్థిక స్థోమతల దగ్గరా, అందమూ, హోదాల దగ్గరా ప్రేమ పుడుతున్నప్పుడు.. పుట్టినంత వేగంగానే అది చచ్చిపోతోంది. నిజమైన ప్రేమపై నమ్మకాన్ని పోగొడుతోంది.

ప్రేమించడమంటే పెదాల పెదాల కలయిక దగ్గరకెళ్లడమే పరాకాష్టగా భావించే అపరిపక్వత మూలంగా ఆ రెండక్షరాల పదం అసహ్యించుకోబడుతోంది…

యెస్.. ఇవ్వాళ రేపు ప్రేమలో ఉన్న వాళ్లకు తప్పించి… మామూలు జనాలకు ప్రేమంటే అసహ్యం. ప్రేమలో ఉన్న జనాలు అంటరానివారిగానే తోస్తారు… ఏ పార్కుల పొదల మాటునో ప్రేమని చల్లబరుచుకునే ప్రయత్నాలు కళ్లబడుతున్నప్పుడు ఆమాత్రం చులకన ఏర్పడక ఏమవుతుంది?

————–

పాలనురుగులా ఉప్పొంగి పెళ్లితో ముగిసిపోయేది కాదు ప్రేమ… పెళ్లయ్యాక ఒకర్నొకరు ద్వేషించుకుంటూ జీవితాన్ని గడిపేది కాదు ప్రేమ.

ప్రేమ మనకు సరిగ్గా అర్థం కావట్లేదు…

ఎలాంటి వాడు కావాలో, ఎలాంటి అమ్మాయి కావాలో సవాలక్ష ఊహలైతే ఉంటున్నాయి గానీ.. ఆ లక్షణాలన్నీ పక్కన పడేసి జీవితాంతం ప్రేమతో బ్రతికే విశాల హృదయం మాత్రం ఏ ఒక్కరికీ ఉండట్లేదు…

అందుకే ప్రేమలు షాపింగ్ మాల్స్‌లోనూ, చెట్ల పొదల మాటునా కంచికి చేరుతున్నాయి.. కొంత ప్రేమలు పుట్టుకొస్తున్నాయి..

ప్రేమని అసహ్యించుకోకండి.. ప్రేమని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోలేని ప్రేమికులనే అసహ్యించుకోండి!!

- నల్లమోతు శ్రీధర్

 

Beauty has it’s Limitations..

అందాన్ని చూసి సంస్కారంగానూ ఉండొచ్చు… అందాన్ని చూసి వికృతపు ఆలోచనలకూ గురవ్వొచ్చు..

మనుషుల రూపాల్లో అందం ఆడా మగా తేడా లేకుండా ఎవర్నైనా సమ్మోహితం చేస్తుంది.. కానీ అందంగా ఉన్న మనిషిని ఎలాగైనా లోబరుచుకుని స్వంతం చేసుకోవాల్సింది కాదు… అలాగే అందంగా ఉన్నామని మనుషుల బలహీనతలన్ని ఆసరాగా చేసుకుని వాడుకోజూసేదీ కాదు.

————–

జెనెటికల్ ప్రాపర్టీస్ కారణంగా రంగో, సొట్టబుగ్గలో, కర్లీ హెయిరో, సూదుల్లా గుచ్చుకునే కళ్లో, అమాయకపు గుండ్రని రూపమో, అల్లరి ఎక్స్‌ప్రెషన్లో.. ఏవో కొన్ని ప్రతీ మనిషిలోనూ స్పెషల్‌గా కన్పిస్తాయి. అందరి కన్నూ ఆ స్పెషాలిటీల మీదే ఉంటుంది.. ఆ మనిషి ప్రయాస కూడా లోపాలన్నీ కప్పిపెట్టుకుని ఆ స్పెషాలిటీల్ని మరింత బెటర్‌గా exbit చేసుకునే పనిలోనే ఉంటుంది.

———–

నాలెడ్జ్‌కీ, వ్యక్తిత్వానికీ.. ఇంకే విషయాలకూ లేనంత సోషల్ acceptance అందానికి ఉండడం వల్ల చాలా రిలేషన్లలో ఇది పెద్ద crucial factor అయి కూర్చుంది. అందమైన ఫేస్ వెనుక మూర్ఖత్వం ఉన్నా, క్రూయాలిటీ ఉన్నా సహించే బలహీనత మనది… అందుకే అందం ఒక్కటి క్వాలిఫికేషన్‌గా సోషల్ ఈక్వేషన్లు మార్చే ప్రయత్నాలూ జరగుతున్నాయి, ఈక్వేషన్లు అంతే వేగంగా మారుతూనూ ఉంటాయి.

—————–

Pigment melanin వల్ల డిసైడ్ అయ్యే వైట్, బ్లాక్ వంటి రంగులకూ, ఏ తల్లిదో, తండ్రిదో నోటి వంపు నుండి జెనెటికల్‌గా సరికొత్తగా తీర్చిదిద్దుకున్న ఓ వెరైటీ నోటి వంపుకీ, పెక్యులరియర్ నవ్వుకూ.. కళ్లప్పగించి చూసే సమ్మోహనం మనది.

సరిగ్గా ఈ అందమే మనుషుల్ని పిచ్చి వాళ్లని చేస్తోంది, మనుషుల వ్యక్తిత్వాల్ని కప్పిపెట్టి కేవలం అందం చేతే గొప్ప వాళ్లని చేస్తోంది.. ఆ అందాన్ని దక్కించుకోవాలనుకునే వారి చేత అఘాయిత్యాలూ చేయిస్తోంది.

తమ అందాన్ని చూసి గర్వపడే స్థాయి నుండి “ఎందుకు అందంగా పుట్టామా” అని వేధింపులు తాళలేక బాధపడే వాళ్లనూ చూస్తుంటాం.

అందం చేత ఎక్కువ ప్రభావితం అయ్యే సొసైటీ గనుక ఇది ఇవన్నీ తప్పట్లేదు.

————–

వయస్సుతో పాటు అందం ఎంత పోతపోసినట్లు తయారు చేయబడుతుందో అదే వయస్సుతో పాటు అదే అందం అంత వేగంగానూ హరించుకుపోతుంది.. అందం నుండి దృష్టి మళ్లించి వ్యక్తిత్వాలు మెరుగుపరుచుకోవలసిన అవసరం చాలానే ఉంది.

అందంగా పుట్టడం ఓ వరం.. అదే సమయంలో అందంగా పుట్టడం ఓ శాపం కూడా! భౌతిక అందాన్ని దాటి నీలోని గొప్పదనాన్ని ఏ మనిషీ చూడలేడు.. భౌతిక అందం అడ్డుపడ్డప్పుడు..!! దాంతో మనిషి చాలావరకూ unexploredగానే ఉండిపోతారు.

సో అందంగా ఉండొచ్చు.. అందానికి సమ్మోహితం కావచ్చు… కానీ అందానికి పిచ్చివాళ్లైపోవడమో, అందాన్ని నమ్ముకుంటూ, ప్రదర్శించుకుంటూ జీవితాన్ని ఇంకేమీ పనికిరాని నిస్సారమైనదిగా చేసుకోవడమో అవివేకం!

- నల్లమోతు శ్రీధర్

Pages:1234567...22»